چطور بیشتر بپریم؟ 7 تمرین افزایش پرش

چطور بیشتر بپریم؟ 7 تمرین افزایش پرش

تمرین برای بلندتر و بیشتر پریدن باعث تقویت عضلات می شود، تعادل شما را افزایش می دهد و چابکی تان را هم بیشتر می کند. برای اینکه یاد بگیرید چطور بیشتر بپرید مطلب امروز ما را از دست ندهید.
آیا می توانیم ارتفاع پرشمان را بیشتر کنیم؟
بله، شما می توانید با تمرینات منظم و مداوم بلندتر و بیشتر از الان بپرید. درست مثل هر حرکت فیزیکی دیگری، پیشرفت در پرش عمودی هم با تمرینات مناسب و تقویت عضلات مرتبط امکان پذیر می شود.
برای پریدن از چه عضلاتی استفاده می شود؟
موقع پریدن، عضلات پایین تنه شما از جمله ساق پا، همسترینگ، چهار سر و باسن، بدن شما را به سمت بالا می برند. هر کدام از این ماهیچه ها نقش مهمی ایفا می کنند تا در کنار سایر عضلات به شما کمک کنند بدنتان را به بالا ببرید.
به عنوان مثال، عضلات ساق پا به ثبات و گسترش مچ پا کمک می کنند، همسترینگ به شما امکان می دهد تا باسنتان را بکشید و زانوهایتان را خم کنید. عضله چهار سر ران نیز باعث می شود برخاستن قوی و محکمی داشته باشید. عضلات مرکزی بدن و سایر ماهیچه های بالاتنه مثل بازوها، شانه ها و پشت نیز به شما کمک می کنند تا بالاتر و بیشتر بپرید. پس موقع پریدن فقط پاها درگیر نمی شوند، بلکه تمام گروههای عضلانی پایین تنه برای پرش به کار گرفته می شوند.
این حرکات عالی هستند: 7بهترین حرکات ورزشی افزایش سرعت و چابکی
هر چند وقت یکبار باید تمرین پرش انجام بدهیم؟
برای اینکه بتوانید بیشتر بپرید سه یا چهار بار در هفته روی پرش‌هایتان کار کنید و بین جلسات تمرینتان هم استراحت داشته باشید. البته نمی توان تعداد جلسات تمرینی دقیقی برای پریدن بیان کرد، چون پریدن یک فعالیت با شدت بالا و پر فشار است و انجام آن به دفعات زیاد می تواند باعث آسیب دیدگی شود.
تمرین با مربی شخصی یا چند جلسه تمرین پرش در هفته به شما کمک می کند تا متوجه شوید برنامه تمرینی مناسبتان هست یا نه. در صورت لزوم می توانید در این برنامه تمرینی تغییرات مورد نظر را اعمال کنید.

اگر ورزش صبحگاهی می خواهید: ورزش صبحگاهی در خانه (آموزش 20 تمرین عالی)
چطور بیشتر بپریم؟
برای بیشتر و بلندتر پریدن نکات زیر را در نظر بگیرید: 

با این اپلیکیشن ساده، هر زبانی رو فقط با روزانه 5 دقیقه گوش دادن، توی 80 روز مثل بلبل حرف بزن! بهترین متد روز، همزمان تقویت حافظه، آموزش تصویری با کمترین قیمت ممکن!

 

1- میزان پرشتان را اندازه گیری کنید: برای اینکه معیار پایه ای داشته باشید، مقدار پرش فعلی تان را اندازه بگیرید. آسانترین راه برای این کار که به وسیله خاصی هم نیاز ندارد این است که نزدیک یک دیوار بلند بایستید، یک تکه نوار حلقه دار را روی انگشت وسطتان بچسبانید. بعد دستتان را تا جای ممکن دراز کنید و نوار را روی دیوار قرار بدهید. سپس یک تکه نوار دیگر بردارید و این بار موقع پریدن نوار را روی دیوار بچسبانید. بعد از یک متر برای تعیین فاصله بین دو تکه نوار استفاده کنید. این فاصله، میزان جهش عمودی شما را مشخص می کند.
2- عضلات مرکزی بدنتان را درگیر کنید: برای بلندتر پریدن باید روی تکنیک پرش و حالت بدنتان کار کنید و موقع پریدن عضلات مرکزی و باسن خودتان را هم درگیر کنید. موقع دویدن برای شتاب گرفتن وقت پرش، به جای کاهش سرعت قبل پریدن، سرعتتان را بیشتر کنید. از دستهایتان برای بیشتر پریدن استفاده کنید.
3- روی تعادل و ثبات کار کنید: با انجام منظم تمرینات اصلی مثل کرانچ، تمرینات ثبات با توپ و سایر تمرینات شکمی می توانید تعادل و ثباتتان را بیشتر کنید.
4- پاهایتان را قوی کنید: تمرینات قدرتی مثل لانج، هالتر، بالا بردن ساق پا و اسکوات پرشی می توانید عضلات پاهایتان را تقویت کنید. انواع مختلف تمرینات اسکوات مثل اسکوات از پشت، اسکوات تک پا و اسکوات اسپلیت نیز می توانند به افزایش قدرت پاهای شما کمک کنند. موقع انجام این تمرینات حتما باید بدنتان در وضعیت صحیحی قرار بگیرد. به عنوان مثال، برای اینکه حرکت اسکوات را به شکل صحیحی بزنید، پاها را باید به اندازه عرض شانه باز کنید.
5- تمرینات پریدنی انجام بدهید: تمریناتی انجام بدهید که شامل پرش باشند مثل حرکت پروانه، طناب زدن یا حرکت برپی. علاوه بر این سعی کنید تمرینات کاردیو و قدرتی را هم در برنامه ورزشیتان بگنجانید.
6- تمرینات پلایومتریک را امتحان کنید: برای افزایش حرکات انفجاری می توانید از تمرینات پلایومتریک استفاده کنید. پرش روی جعبه و پرشهای عمقی استفاده کنید. حرکت پرش عمیق با پرش روی جعبه شروع می شود. به محض پایین آمدن باید از نیروی انفجاری برای پرش مستقیم به بالا استفاده کنید. پرش طول هم می تواند باعث افزایش قدرت پا و بهبود حرکات انفجاری شود.
7- ورزشهای پرشی را دنبال کنید: این کار باعث می شود در حین بازی کردن، پرشتان را هم بیشتر کنید. ورزشهایی مثل والیبال و بسکتبال برای ضربه به توپ یا دانک، ریباند یا درای آپ به پریدن نیاز دارند و باعث می شوند بازیکن به طور طبیعی پرش خودش را بیشتر کند.
تحقیقات جدید: 14 گام برای تقویت قدرت مغز تا 120 درصد
5 نکته برای افزایش پرش عمودی
برای اینکه تمرین افزایش پرشتان نتایج بهتری بدهد نکات زیر را در نظر داشته باشید:
1- قبل از تمرین بدنتان را گرم کنید: کارتان را با گرم کردن شروع کنید و از پریدن در حالت سرد یا بی تحرک خودداری کنید. چون این کار نه تنها به عضلات شما شوک وارد می کند، بلکه می تواند باعث آسیب دیدگی های جدی هم بشود. قبل از تمرین پرش با پیاده روی سریع، دویدن یا تمرین کاردیوی کوتاه می توانید ضربان قلبتان را بالا ببرید و با افزایش خونرسانی به عضلات، بدنتان را کاملا گرم و آماده تمرین کنید.
2- از فرم مناسبی استفاده کنید: موقع انجام تمرینات پرش، از فرم و روش مناسبی برای پریدن استفاده کنید. این کار باعث افزایش میزان پرش شما و کاهش خطر آسیب دیدگی می شود.
3- روی سطوح بالشتک دار بپرید: بهتر است موقع تمرین پرش روی تشک های ورزشی یا سطوح فوم دار بپرید تا به آرامی فرود بیایید و فشار ناشی از فرود را کاهش بدهید.
4- زمانی را به ریکاوری اختصاص بدهید: اگر زیاد به خودتان فشار آورده اید و احساس می کنید تمریناتتان به خوبی قبل پیش نمی رود، حتما قبل از شروع دوباره تمرینات به خودتان استراحت بدهید تا بدنتان خودش را بازیابی کند.
5- اگر دوست دارید می توانید با مربی تمرین کنید: داشتن یک مربی شخصی می تواند به پیشرفت شما کمک کند. مربی به شما کمک می کند تا برنامه تمرین مناسبی داشته باشید و حرکات را به درستی انجام بدهید.
بسیار کاربردی: بهترین زمان خواب برای ورزشکاران برای حداکثر کارایی

کالری پیاده روی در زمانها و مسافت های مختلف چقدر است؟

کالری پیاده روی در زمانها و مسافت های مختلف چقدر است؟

اگر قصد دارید در مسیر کاهش وزن یا تناسب اندامتان با پیاده روی کالری سوزی کنید، باید بدانید که عوامل متعددی مثل وزن شما، مسافت و سرعت پیاده روی کردنتان روی میزان کالری سوخته شده در طی این زمان تاثیر می گذارند. ما در این مطلب کالری پیاده روی در زمانها و مسافت های مختلف را با هم بررسی می کنیم.
با پیاده روی کردن چند کالری می توان سوزاند؟
رایج ترین روش برای تخمین میزان سوزانده شده با پیاده روی این است که وزن و سرعت راه رفتن خودتان را در نظر بگیرید. به عنوان مثال، کالری 30 دقیقه پیاده روی روی یک سطح صاف با سرعت متوسط به شرح زیر است:

وزن
3 کیلومتر بر ساعت
(سرعت معمولی)
5 کیلومتر بر ساعت
(سرعت متوسط)
6 کیلومتر بر ساعت
(سرعت تند)
6 کیلومتر بر ساعت
(سرعت بسیار تند)

59 کیلوگرم
58 کالری
97 کالری
112 کالری
147 کالری

70 کیلوگرم
70 کالری
116 کالری
133 کالری
175 کالری

82 کیلوگرم
81 کالری
134 کالری
155 کالری
204 کالری

93 کیلوگرم
92 کالری
153 کالری
176 کالری
232 کالری

حالا اگر مسیر پیاده روی شما در سربالایی باشد، میزان کالری سوزانده شده تان هم بیشتر می شود (پاها و باسن شما بیشتر درگیر روند کالری سوزی می شوند).
30 دقیقه پیاده روی روی سطح شیب دار در مقایسه با سطح صاف کالری بیشتری مصرف می کند و به شرح زیر است:

وزن
6 کیلومتر در ساعت روی سطح صاف
6 کیلومتر در ساعت در سربالایی

59 کیلوگرم
112 کالری
177 کالری

70 کیلوگرم
133 کالری
211 کالری

82 کیلوگرم
155 کالری
245 کالری

93 کیلوگرم
176 کالری
279 کالری

البته باید توجه داشته باشید که این اعداد و ارقام فقط تخمین هستند و کالری سوزانده شده هر کسی با دیگری فرق می کند.
برای لاغری چقدر پیاده روی کنیم؟ صبح، عصر یا شب؟
عوامل دیگری هم در میزان کالری سوزانده شده دخیل هستند که برای محاسبه دقیق تر مقدار کالری از دست رفته باید در نظر گرفته شوند. این عوامل عبارتند از:

میزان متابولیسم پایه (BMR): میزان متابولیسم پایه شما بر اساس سن، جنس، قد و وزنتان تعیین می شود.
شدت ورزش (METs)
مدت زمان پیاده روی شما

برای محاسبه کالری سوزانده شده در پیاده روی از فرمول زیر استفاده می کنیم:

با این اپلیکیشن ساده، هر زبانی رو فقط با روزانه 5 دقیقه گوش دادن، توی 80 روز مثل بلبل حرف بزن! بهترین متد روز، همزمان تقویت حافظه، آموزش تصویری با کمترین قیمت ممکن!

میزان متابولیسم پایه * شدت ورزش /24 * ساعت
بر اساس این معادله زنی 30 ساله با وزن 59 کیلوگرم و قد 160 سانتیمتر (میزان سوخت و ساز پایه = 1374) با 60 دقیقه پیاده‌ روی با سرعت 5 کیلومتر در ساعت (شاخص سوخت و ساز 5.3) 200 کالری می سوزاند و مردی 30 ساله با وزن 95 کیلوگرم و قد 160 سانتیمتر (میزان سوخت و ساز پایه = 2072) با 60 دقیقه پیاده روی با سرعت 5 کیلومتر در ساعت (شاخص سوخت و ساز 3.5) 302 کالری می سوزاند.
فاصله پیموده شده: میزان کالری سوزانده شده در 2 کیلومتر پیاده‌ روی

بدون درنظرگرفتن وزن، سرعت و زمان صرف شده نمی ‌توان به‌راحتی مقدار دقیق کالری سوزانده شده را مشخص کرد. اما با تقسیم «میانگین کیلومتر طی شده در ساعت» بر «سرعت متوسط حرکت» می توان میانگین کالری سوزی را در هر مایل تخمین زد.

وزن
کالری بر کیلومتر

59 کیلوگرم
64 کالری

70 کیلوگرم
77 کالری

82 کیلوگرم
89 کالری

93 کیلوگرم
102 کالری

زمان: میزان کالری سوزانده شده در 1 ساعت پیاده روی
تخمین شده می شود که فردی با 5.63 وزن در هر دقیقه پیاده‌ روی حدود 6.7 کالری می سوزاند. با این حساب، فرد مذکور با یک ساعت پیاده روی حدود 456 کالری می سوزاند (اما ما سرعت حرکت یا شیب مسیر را نمی دانیم).
پیاده روی و دویدن در منزل: روش درست انجام
سرعت پیاده روی و وزن بر میزان کالری سوزی در طی پیاده روی تأثیرگذار است؛ بر این ‌اساس می توان گفت هرچه زمان بیشتری پیاده روی کنید کالری بیشتری نیز خواهید سوزاند (درصورتی‌که مسیر سربالایی باشد حتی کالری بیشتری خواهد سوخت).
اگر در زمان محاسبه، وزن و سرعت حرکت نیز در نظر گرفته شود میزان کالری سوزانده شده در هر ساعت به مقادیر جدول زیر نزدیک‌تر خواهد بود:

سرعت پیاده روی
59 کیلوگرم
70 کیلوگرم
82 کیلوگرم
93 کیلوگرم

3 کیلومتر در ساعت (سرعت معمول)
117 کالری
140 کالری
163 کالری
185 کالری

5 کیلومتر در ساعت (سرعت متوسط)
194 کالری
232 کالری
269 کالری
306 کالری

6 کیلومتر در ساعت (سرعت تند)
224 کالری
267 کالری
310 کالری
353 کالری

6 کیلومتر در ساعت سربالایی (پیاده روی)
354 کالری
421 کالری
489 کالری
557 کالری

13 فایده پیاده روی بعداز غذا (و روش انجام درست)
کالری سوزانده شده در پیاده روی و دویدن
دویدن می تواند بیش از پیاده روی به کالری سوزی بیانجامد. طبق گفتۀ مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای امریکا، فردی با 154 پوند وزن در یک ساعت پیاده روی با سرعت متوسط حدود 280 کالری می سوزاند و همین فرد در پیاده روی با سرعت 5 مایل در ساعت 590 کالری می سوزاند.
مثل پیاده روی، در هنگام دویدن نیز سرعت حرکت و وزن بر میزان کالری سوزانده شده تأثیرگذار است.

به طور متوسط فردی با وزن 54 کیلوگرم هر دقیقه هنگام دویدن حدود 4.11 کالری می سوزاند؛ بنابراین این فرد با 10 دقیقه دویدن حدود 114 کالری می سوزاند.
هر چه وزن بیشتر باشد کالری بیشتری نیز می‌سوزد. اگر وزن شما نزدیک به 82 کیلوگرم باشد، به‌ازای هر دقیقه 17 کالری بیشتر می‌سوزانید. به این ترتیب برای 10 دقیقه دویدن 170 کالری می سوزانید.
افزایش میزان کالری سوزی در پیاده روی
راه‌های بسیار زیادی برای افزایش کالری سوزی در طی پیاده روی وجود دارد. در ادامه به چند نکته برای افزایش کالری سوزی اشاره می کنیم:

روی سطح شیب دار پیاده روی کنید: برای این کار می توانید از تردمیل استفاده کنید یا روی تپه پیاده روی کنید.
پیاده روی با بازه‌های زمانی را امتحان کنید: با سرعتی متوسط شروع به پیاده روی کنید، سپس به‌آرامی سرعت خود را افزایش دهید و این کار را هر 1 تا 2 دقیقه به طور متناوب انجام دهید.
موقع پیاده روی کوله‌ پشتی سنگین یا دمبل همراه داشته باشید: این کار  باعث افزایش میزان کالری سوزی می‌شود، حتی می تواند میزان کالری سوزی را دو برابر کند، به طوری که انگار در حال پیاده روی در مناطق کوهستانی هستید.
سرعتتان را بیشتر کنید: موقع پیاده روی می توان گاهی شروع به آهسته دویدن کرد؛ انجام این کار باعث افزایش کالری سوزی می‌شود. هر چه زمان و مسافت بیشتری صرف پیاده روی شود میزان کالری سوزی نیز بیشتر خواهد شد.

جمع بندی
یکی از ساده‌ترین راه‌ها در راستای حفظ سلامتی و ورزش روزانه پیاده روی است. فارغ از اینکه به‌تنهایی پیاده روی می‌کنید یا با یکی از دوستانتان، در سربالایی پیاده روی می‌کنید یا در مسیری هموار، در حین سوزاندن کالری انرژی موردنیاز بدنتان را نیز تأمین می‌کنید.
در ادامه بخوانید: معایب و مزایای خوابیدن برای بار دوم در روز
اگر دنبال کاهش وزن هستید، روی تپه ‌ها یا شیب ‌های بیشتری پیاده روی کنید. همچنین می توانید مدت‌ زمان پیاده روی خود را افزایش دهید. اگر قصد دارید زمانی که حرفه‌ای شدید خود را به چالش بکشید، می توانید کمی دوی سرعت یا دویدن به برنامۀ پیاده روی خود اضافه کنید. (منبع)

8 حرکت ورزشی درمان درد مچ دست (بهترین ها)

8 حرکت ورزشی درمان درد مچ دست (بهترین ها)

اگر شغلتان طوریست که مرتب باید تایپ کنید یا اگر مبتلا به آرتریت هستید، به احتمال زیاد دچار مچ درد می شوید. ورزش مچ دست باعث تقویت قدرت و افزایش انعطاف پذیری مچ دست می شود و در تسکین و پیشگیری از درد مچ دست موثر است.
1- حرکت کششی دعا (Prayer Stretch)

برای انجام این حرکت کف دستهایتان را به حالت دعا جلوی خودتان بگیرید. در این حالت دستها باید کمی پایینتر از چانه شما باشند.
به آرامی دستهایتان را به پایین و به سمت ناف ببرید به طوری که کشش را در ساعد و مچ دست احساس کنید.
30 ثانیه به همین حالت بمانید و این تمرین را 3 تا 5 بار این کار را تکرار کنید.

2- کشش باز کننده عضله مچ دست (Wrist Extensor Stretch)

دستهایتان را به سمت جلو دراز کنید. بعد پنجه دستتان را مشت کنید.
حالا در حالیکه دستهایتان صاف است، مشتتان را به سمت پایین ببرید.
10 ثانیه دستتان را به همین حالت نگه دارید و 1 بار این حرکت را تکر کنید.

3- کشش تاندون فلکسور مچ دست (Wrist Flexor Stretch)

دستهایتان را به سمت جلو دراز کنید.
کف هر دو دستتان را به سمت روبرو بگیرید، انگار می خواهید به دیوار فشار بیاورید.
با دست راستتان انگشتهای دست چپ را بگیرید و آنها را به عقب بکشید. 10 ثانیه نگه دارید.
همین حرکت را روی دست دیگرتان هم تکرار کنید.
این تمرین را برای هر دست 3 بار انجام بدهید.

4- چرخش مچ دست (Wrist Rotation)

یکی از دستهایتان را به سمت جلو دراز کنید، به طوری که مچ دستتان رو به بالا باشد.
انگشتهای دستتان را به سمت پایین بگیرید.
حالا با دست دیگر انگشتها را به عقب فشار بدهید.
این حالت را به مدت 5 ثانیه نگه دارید و بعد آن را روی دست دیگرتان تکرار کنید.
تمرین را 3 تا 5 بار تکرار کنید.

اگر ورزش صبحگاهی می خواهید: ورزش صبحگاهی در خانه (آموزش 20 تمرین عالی)
5- کشش پهلو به پهلو (Side-to-Side Stretch)

دستها و زانوهایتان را روی زمین بگذارید.
پنجه های دستها را در جهت مخالف هم قرار بدهید، به طوری که مچ دستها روبروی هم باشند.
حالا از یک طرف به طرف دیگر حرکت کنید. این تمرین را 15 بار انجام بدهید.

6- چرخش مچها (Wrist Circles)

دستهایتان را روی میز بگذارید، طوری که مچ دستها آزاد باشند.
حالا در جهت عقربه های ساعت و به صورت دایره ای مچ دستهایتان را بچرخانید.
بعد همین حرکت را خلاف عقربه های ساعت انجام بدهید.
10 بار این تمرین را تکرار کنید.

بهترین زمان خواب برای ورزشکاران برای حداکثر کارایی
7- مشتهای گره کرده در حالت نشسته (Seated Clenched Fists)

بنشینید و دستهایتان را روی رانها بگذارید. در این حالت کف دستها باید به سمت بالا باشد.
آرام و کم کم دستهایتان را مشت کنید.
بعد همانطور که دستها روی ران پایتان است، مشتتان را به سمت خودتان بیاورید.
10 ثانیه نگه دارید.
سپس به تدریج مشتهایتان را باز کنید.
5 بار این حرکت را تکرار کنید.

8- بالا بردن کف دست (Palm Pulses)

دستها و زانوهایتان را روی زمین بگذارید.
انگشتهایتان را کاملا باز کنید.
حالا کم کم کف دستهایتان را از روی زمین جدا کنید، اما نوک انگشتهایتان روی زمین بمانند.
15 بار به همین شکل کف دستتان را بالا ببرید.

نرم کردن بدن قبل از ورزش: 8 تا از بهترین حرکات گرم کننده ورزشی
9- کشش شست و بالای مچ دست (Thumb and Upper Wrist Stretch)

انگشتهای دست راستتان را دور انگشت شست مشت کنید.
حالا مشتتان را از قسمت مچ به سمت پایین خم کنید.
با این کار در انگشت شست و قسمت بالای مچ دست کشش را احساس می کنید.
10 ثانیه این حرکت را نگه دارید و بعد روی دست دیگرتان انجام بدهید.

10- حالت هشت (Figure Eight)

دستهایتان را جلو بیاورید و انگشتهایتان را مثل تصویر در هم تنیده کنید تا شکلی شبیه عدد 8 ایجاد شود.
10 ثانیه به همین حالت بمانید.
به تعداد لازم حرکت را تکرار کنید.

در ادامه بخوانید: بهترین حرکات ورزشی برای درمان زود انزالی
اگر موقع انجام این تمرینات احساس درد کردید، تمرین را متوقف کنید. اگر درد مچ دستتان زیاد است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید تا در صورت لزوم به فیزیوتراپیست ارجاع داده شوید.

گرفتگی و درد عضلات در طول ورزش: علت و روش پیشگیری از آن

گرفتگی و درد عضلات در طول ورزش: علت و روش پیشگیری از آن

یکی از باورهای غلطی که در دنیای ورزش وجود دارد این است که گرفتگی عضلانی در حین ورزش به خاطر کم آبی بدن یا کاهش الکترولیت اتفاق می افتد. اشتباه نکنید! با اینکه این دو عامل هم می توانند باعث گرفتگی عضلانی شوند؛ اما تحقیقات نشان می دهد که عامل اصلی گرفتگی عضلات در حین یا بعد از ورزش کم آبی یا کاهش الکترولیت در بدن نیست. ما در این مطلب تمام موارد مربوط به گرفتگی و درد عضلات در طول ورزش و بعد از آن را بررسی می کنیم.
چه چیزی باعث گرفتگی عضلات موقع ورزش کردن می شود؟
ما همیشه فکر می کردیم که عوامل زیر باعث گرفتگی عضلات در حین ورزش می شوند:

تجمع مواد زائدی که در انقباض عضلانی اختلال ایجاد می کنند
کاهش الکترولیت (از دست دادن نمک یا الکترولیت)
کم آبی (از دست دادن حجم مایعات بدن)
شرایط محیطی نامناسب مثل گرما یا سرمای شدید

اما تحقیقات نشان می دهد که واقعیت چیز دیگریست و این عوامل مقصر اصلی گرفتگی عضلات موقع ورزش کردن نیستند. در تحقیق بزرگ انجام شده ای روی ورزشکاران مسابقات مردان آهنین و ماراتن، هیچ تفاوتی در وضعیت هیدراتاسیون (آبرسانی بدن) یا میزان الکترولیت خون بین ورزشکارانی که گرفتگی عضلات داشتند و ورزشکارانی که دچار گرفتگی عضلات نشده بودند مشاهده نشد.
تجربه شخصی بنده میگه بهترین راه پیشگیری از گرفتگی عضلات گرم کردنه: 8 حرکت برتر برای گرم کردن قبل ورزش
علاوه بر این مشخص شد که گرما و سرما هم به خودی خود باعث گرفتگی عضلات نمی شوند؛ اما محققان بیان کردند که شرایط سخت آب و هوایی باعث خستگی بیشتر ورزشکار می شود که همین خستگی عامل اصلی گرفتگی عضلات است.
عامل اصلی گرفتگی عضلات در حین و بعد از ورزش خستگی است
خستگی عضلانی یکی از عواملی است که تقریبا تمام تحقیقات انجام شده آن را به عنوان عاملی برای گرفتگی عضلات موقع ورزش شناسایی کرده اند؛ اما مکانیسمی که در این فرایند دخالت دارد هنوز به طور دقیق مشخص نشده است.
به طور کلی عقیده بر این است که خستگی باعث تغییر در الگوهای شلیک سیستم عصبی شده و همین مساله به نوبه خود منجر به گرفتگی عضلانی می شود.

تونوس عضلانی (میزان سفت یا شل بودن عضله) از طریق رفلکس نخاعی کنترل می شود. به این صورت که گیرنده ای در عضله پیامی را به نخاع می فرستد و باعث می شود پاسخی به عضله بازارسال شود. گیرنده هایی در عضله وجود دارند که می توانند فعالیت عصب (دوک های عضلانی) را از طریق رفلکس نخاعی افزایش دهند و در نتیجه انقباض عضله را افزایش دهند یا فعالیت عصب (ارگان های تاندون گلژی) را پایین بیاورند. این اتفاق منجر به کاهش انقباض عضلانی هنگام تحریک می شود. این گیرنده ها توانایی تأثیرگذاری بر عملکرد یکدیگر را دارند، به عنوان مثال افزایش تحریک اندام های تاندون گلژی منجر به کاهش فعالیت دوک عضلانی و کاهش انقباض عضلانی می شود (عضله شل می شود).

با این اپلیکیشن ساده، هر زبانی رو فقط با روزانه 5 دقیقه گوش دادن، توی 80 روز مثل بلبل حرف بزن! بهترین متد روز، همزمان تقویت حافظه، آموزش تصویری با کمترین قیمت ممکن!

گرفتگی و درد عضلات بعد از ورزش: علت و 5 حرکت ورزشی موثر
محققان می گویند خستگی عضلانی باعث می شود که کنترل عصبی این گیرنده ها نامتعادل شود، به طوری که فعالیت دوک های عضلانی افزایش می یابد و باعث انقباض شدید و نامنظم می شود.

تحقیقات از این واقعیت که کشش ماهیچه به کاهش گرفتگی کمک می کند به عنوان پشتوانه ای برای این فرضیه استفاده می کند. با کشش یک عضله، اندام های تاندون گلژی را فعال می کنید که در نتیجه باعث کاهش فعالیت دوک عضلانی می شود. این فرضیه بیشتر توسط یافته‌هایی پشتیبانی می‌شود که نشان می دهند گرفتگی بیشتر در ماهیچه‌های کوتاه شده و در ماهیچه‌هایی که از دو مفصل عبور می‌کنند رخ می‌دهد، زیرا اندام‌های تاندون گلژی در این شرایط کمتر فعال خواهند بود.
بخوانید: بهترین حرکات ورزشی برای درمان زود انزالی
در حال حاضر تحقیقات نشان می دهند که به نظر می رسد عوامل زیر فرد را مستعد ابتلا به گرفتگی های عضلانی ناشی از ورزش می کنند:

داشتن سابقه گرفتگی عضلات: افرادی که مرتبا دچار گرفتگی عضلات می شوند، آستانه کمتری برای گرفتگی عضلات دارند. این بدان معناست که در افرادی که اغلب دچار گرفتگی عضلات می شوند در مقایسه با افرادی که زیاد دچار گرفتگی نمی شوند‌، جریان کمتری در طول آزمایش مصرف می‌شود تا باعث تحریک عصب و در نتیجه باعث گرفتگی عضلانی شود. این اتفاق ممکن است نشان دهنده یک استعداد ژنتیکی برای گرفتگی عضلات باشد.
رقابت کردن در شرایط سخت تر از تمرین (زحمت بیشتر = خستگی بیشتر).
همچنین اشاره شده است که آسیب عضلانی بدون نشانه به دلیل سرد کردن به میزان کم تر از حد نیاز، می تواند باعث گرفتگی عضلات در طول مسابقه شود. البته این موضوع هنوز بررسی نشده است.

حتما بخوانید: 30 ورزش در خانه (مبتدی، متوسط پیشرفته)
برای جلوگیری از گرفتگی عضلات در حین ورزش چه کاری می توانید انجام دهید؟

تغذیه مناسب مسابقه: گروهی از محققان دریافتند که استفاده از یک نوشیدنی ورزشی متشکل از مخلوطی از کربوهیدرات ها، الکترولیت ها و آب به طور قابل توجهی شروع گرفتگی عضلات در حین ورزش را به تاخیر می اندازد. شرکت کنندگان همچنان با وجود نوشیدن این مخلوط گرفتگی عضلات را تجربه می کردند، اما این مخلوط به آن ها اجازه می داد قبل از گرفتگی عضلات حدود 150 درصد بیشتر ورزش کنند.

متأسفانه این مطالعه نمی تواند به ما بگوید که کدام یک از این 3 ماده این کار را انجام داده است، اما حدس من این است که آب و کربوهیدرات ها بسیارمهمترهستند. قبلاً نشان داده شده بود که مصرف آب و کربوهیدرات کافی در طول ورزش می تواند شروع خستگی را به تعويق بیاندازد. بدن شما باید الکترولیت کافی داشته باشد مگر اینکه از یک رژیم غذایی بسیار محدود پیروی کنید.

تمرین با سرعت مسابقه: حتما برخی از تمرینات خود را با سرعت مسابقه انجام بدهید. این کار خستگی را در روز مسابقه محدود می کند.
پوشیدن لباس مناسب: گرمای بیش از حد می تواند منجر به افزایش خستگی شود که ممکن است احتمال گرفتگی عضلات را افزایش دهد.
کاهش تمرینات در موقع مناسب برای ریکاوری عضلات: مسابقه بر روی ماهیچه های خسته بار دیگر منجر به خستگی زودرس می شود.

اگر در حین ورزش دچار گرفتگی عضلات شدیم چه باید کرد؟

تمرینات کششی انجام بدهید: کشش را برای مدت طولانی انجام دهید. همانطور که در بالا توضیح داده شد، این کار باعث فعال شدن اندام های تاندون گلژی و شل شدن عضلات می شود.
سرعت خود را کم کنید و راه بروید: در صورت دوچرخه سواری دنده را خلاص کنید. این کارها به ماهیچه ها زمان برای ریکاوری می دهند.

حتما بخوانید: بهترین زمان خواب برای ورزشکاران

تمرینات پلیومتریک: 12 حرکت برتر که روزانه باید انجام دهید

تمرینات پلیومتریک: 12 حرکت برتر که روزانه باید انجام دهید

اگر دنبال تمرینات پلیومتریک (به انگلیسی plyometric) آسان هستید، باید بدانید که این حرکات، حرکاتی هستند که شما را به پرش، جهش یا پرش های کوتاه وا می دارند. شما باید دنبال حرکاتی از جمله اسکوات پرشی، جامپینگ جک، طناب زدن یا هر حرکت دیگری باشید که تاثیر بیشتری دارد. حرکت پای کوهنورد یا کوهنوردی (mountain climbers) نیز به عنوان تمرین پلیومتریک به حساب می آید، چون انجام این حرکت مستلزم درگیر کردن تمام بدن است.
دکتر کلن اسکانتلبری، پزشک فیزیوتراپی و مدیر عامل باشگاه فیزیوتراپی Fit Club در نیویورک، می گوید: تمامی این حرکات به عنوان ورزش هایی به حساب می آیند که به صورت اختصاصی برای کمک به فرد برای انجام پرش های بلندتر و سریع تر دویدن طراحی شده اند. انجام پرش های بلندتر و یا دویدن سریع تر از طریق انجام حرکات سریع و پرتابه ای (بالستیک) انجام می شود که برای انجام ضربات سریع و کوتاه به حداکثر تلاش فرد نیاز دارند.
حتما بخوانید: 30 ورزش در خانه (مبتدی، متوسط پیشرفته)
با انجام حرکت سریع در یک تمرین، فیبرهای عضلانی نوع دو بدن تان را به شیوه ای موثر تمرین می دهید. دکتر اسکانتلبری می گوید: «فیبرهای عضلانی نوع دو فیبرهای عضلانی ما هستند که به سرعت منقبض می شوند و مخصوصا به افزایشی قدرت در انجام حرکات سریع و کوتاه کمک می کنند. همچنین مربی ای به نام راب واگنر در ادامه می گوید، به همین دلیل است که ورزشکاران تمایل دارند تمرینات پلیومتریک را در برنامه تمرینی خود بگنجانند. او می گوید: «مزایای تمرینات پلیومتریک شامل افزایش قدرت و بهبود سلامت قلب و همچنین چابکی و هماهنگی بهتر در عضلات و اندام هاست».
الن تامپسون، مربی خصوصی تایید شده توسط باشگاه Blink Fitness، می گوید: «از آنجایی که تمرینات پلیومتریک ضربان قلب شما را نیز افزایش می دهند، این تمرینات خلق و خوی شما را به خوبی تقویت می کنند.» اما از آنجایی که این تمرینات بسیار تاثیرگذارند و به تلاش زیادی نیاز دارند، تامپسون توصیه می کند که فقط یک یا دو بار در هفته تمرینات پلیو را انجام دهید تا خطر آسیب رسیدن به عضلات و اندام هایتان کاهش یابد. در ادامه، چند تمرین پلیومتریک آسان برای اضافه کردن به روتین ورزشی تان آورده شده اند.
حرکت لانج پرشی

آیا احساس می کنید عضلاتتان به اندازه کافی هماهنگ نیستند؟ جای نگرانی نیست. تامپسون می گوید، انجام لانج پرشی ساده را تمرین کنید که در نهایت چابکی تان را بهبود خواهد بخشید.

بایستید و پاها را به اندازه عرض باسن از هم باز کنید و دست ها را جلوی سینه قفل کنید.
پای چپ خود را به عقب برگردانید و به آرامی در حالی که زانوها در زاویه ۹۰ درجه خم شده اند، پا را در حالت لانج پایین بیاورید.
عضلات چهار سر ران و سرینی خود را درگیر کنید، شکم و مرکز بدن تان را منقبض کنید، سپس پاها را به زمین فشار دهید تا بتوانید به سمت بالا بپرید.
بازوهایتان را پشت سر ببرید و عضلات سرینی را منقبض کنید.
در زمان کوتاهی که در هوا هستید، جای پاها را عوض کنید تا در حالی که پای راست تان پشت سر قرار می گیرد، فرود بیایید.
حین پریدن پاها را جایگزین کنید.
حرکت را برای هر پا پنج بار تکرار کنید. سعی کنید ۳ تا ۶ ست حرکت را انجام دهید.

حتما بخوانید: بهترین زمان غذا خوردن قبل از ورزش
حرکت اسکیت باز سرعتی

انجام حرکت اسکیت باز سرعتی هم بسیار آسان است. اگر ورزش هایی انجام می دهید که نیاز به چابکی نوسانی دارند، تامپسون حرکت اسکیت بازان سرعتی را توصیه می کند.

بایستید و پاها را به اندازه عرض باسن از هم باز کنید و دست ها را جلوی سینه قفل کنید.
مانند حالت مینی اسکوات زانوهای تان را کمی خم کنید.
پای چپ خود را از زمین بلند کنید. عضلات سرینی خود را درگیر کنید، شکم را منقبض کنید و با فشار دادن پای راست خود به سمت چپ بپرید.
در حالی که از زمین جدا شده اید و عضلات سرینی را منقبض کرده اید، بازوهای تان را پشت سر ببرید.
وقتی روی پای راست خود فرود آمدید، پای چپ خود را به عقب ببرید.
به عقب بپرید و حرکت را برای سمت مقابل بدن نیز تکرار کنید.
تمرین را برای هر سمت از بدن پنج بار تکرار کنید. سعی کنید ۳ تا ۶ ست کامل را انجام دهید.

حرکت اسکوات پرشی

احتمالا از قبل با حرکت اسکوات آشنایی دارید. برای اینکه اسکوات را به یک حرکت پلیومتریک تبدیل کنید، باید یک پرش کوچک در پایان حرکت اضافه کنید. این حرکت به تمرین عضلات سرینی و چهار سر ران کمک می کند تا هنگام انجام سایر ورزش ها احساس قدرت بیشتری داشته باشید.

با این اپلیکیشن ساده، هر زبانی رو فقط با روزانه 5 دقیقه گوش دادن، توی 80 روز مثل بلبل حرف بزن! بهترین متد روز، همزمان تقویت حافظه، آموزش تصویری با کمترین قیمت ممکن!

بایستید و پاها را به اندازه عرض باسن از هم باز کنید و دست ها را جلوی سینه قفل کنید.
به آرامی بدن را در حالت اسکوات پایین بیاورید و لگن را با زمین موازی کنید.
عضلات سرینی را درگیر کنید، شکم خود را منقبض کنید و با فشار دادن پاهای خود به زمین، مستقیم به بالا بپرید.
دستهایتان را به پشت سر ببرید و عضلات سرینی را منقبض کنید.
دوباره با هر دو پا به اندازه عرض لگن فرود بیایید.
پرش را تکرار کنید و حرکت اسکوات/پرش را ادامه دهید.
این حرکت را پنج بار تکرار کنید. انجام ۳ تا ۶ ست را هدف قرار دهید.

حتما بخوانید: بهترین زمان برای ورزش لاغری و چربی سوزی
طناب زنی (پرش با طناب)

طناب زدن راه آسان دیگری برای منقبض کردن عضلات در برخی تمرینات پلیومتریک است. تمریناتی مانند طناب زدن به بهبود حرکات سریع، تحرک، قدرت، توانایی و تعادل کمک می کند.

برای ۷ تا ۱۰ دقیقه با سرعت بالا طناب بزنید.
این کار را برای سه ست تکرار کنید.

حرکت برپی

برپی حرکتی کلاسیک و تا حدودی ترسناک است! حرکات برپی استقامت شما را افزایش می دهد و قدرت کلی شما را بهبود می بخشد و در عین حال باعث تعریق شما می شود.

کارتان را در حالت اسکوات شروع کنید.
با قرار دادن دست ها روی زمین و پرش پاها به عقب، با سرعت به حالت پلانک مرتفع تغییر حالت دهید.
با پرش روی پاهایتان حرکت را معکوس کنید.
اگر می خواهید، می توانید یک پرش کوچک به سمت بالا اضافه کنید.
این حرکت را پنج تا هفت بار تکرار کنید و برای سه ست انجام دهید.

اگر ورزش صبحگاهی می خواهید: ورزش صبحگاهی در خانه (آموزش 20 تمرین عالی)
حرکت باکس جامپ (پرش روی جعبه)

پرش روی جعبه یکی از حرکات اساسی در میان تمرینات پلیومتریک است، چون شخص برای پرش روی جعبه از تمام نیرو و قدرتش استفاده می کند.

یک جعبه پلیو کوچک (حدود 38 تا 50 سانتیمتر) در مقابل خود قرار دهید.
بایستید و پاها را به اندازه عرض لگن باز کنید.
برای افزایش میزان حرکت آنی، زانوها را خم کنید، سپس با هر دو پا روی جعبه بپرید.
در حالی که به صورت قائم فرود می آیید، بازوهایتان را به سمت جلو صاف کنید.
با استفاده از هر دو پا دوباره روی زمین بپرید. سعی کنید در حالی که بدنتان در حالت یک چهارم اسکوات قرار گرفته فرود بیایید.
حرکت را پنج بار تکرار کنید و برای سه ست انجام دهید.

حرکت دویدن روی پله

دویدن روی پله – به ویژه دویدن در حالت یک پله در میان گزینه خوب دیگری برای مبتدیان است. دویدن روی پله در واقع یک تمرین پلیومتریک برای پا است که به صورت متناوب انجام می شود: پای چپ و سپس پای راست.

با بیشترین سرعتی که می توانید از پله ها بالا بروید.
یک پله در میان را جا بگذارید.
هر طبقه پله معادل یک دور حرکت دویدن روی پله است.
پنج بار حرکت را تکرار کنید و در فاصله هر دور دویدن ۳۰ ثانیه استراحت کنید.

حرکت پروانه (جامپینگ جک)

حرکت پروانه برای بهبود قدرت، سلامت قلب و استقامت شما توصیه می شود. این حرکت گزینه ای عالی هم برای مبتدیان و هم افراد حرفه ای است. با انجام این حرکت به عنوان یک تمرین فول بادی،‌ ضربان قلب و میزان تعریق به شدت افزایش می یابد.

بایستید و پاها را کنار هم قرار دهید و دست ها را کنار هم قرار دهید.
به سمت بالا بپرید و در حالی که همزمان دست ها را بالای سرتان بالا می آورید پاهای خود را به پهلو باز کنید.
به حالت اولیه برگردید و تکرار کنید.
20 تا 30 تکرار را هدف بگیرید. پنج ست کامل را انجام دهید.
همچنین می توانید سه ست یک دقیقه ای را با یک دقیقه استراحت بین هر دو ست انجام دهید.

حرکت کیک بک باسن

برای افزایش چابکی و قدرت، حرکت ساده کیک بک باسن را توصیه می کنیم.

بایستید و پاها را به اندازه عرض لگن باز کنید.
سعی کنید با پاشنه پای راست خود به باسن ضربه بزنید، سپس به سرعت پا را به حالت اولیه برگردانید.
با پای چپ تکرار کنید و ادامه دهید.
به طور متناوب برای هر پا حرکت را 10 تا 20 بار تکرار کنید. در مجموع سه ست را انجام دهید.

نرم کردن بسیار مهم است: نرم کردن بدن قبل از ورزش: 8 تا از بهترین حرکات
حرکت پرتاب توپ از سینه

پرتاب توپ از سینه برای تمرین دادن دستها توصیه می شود. این تمرین برای کسانی که روی قدرت عملکرد تمرکز دارند و می خواهند جا به جایی اثاثیه یا اشیاء در خانه را با سهولت بیشتری انجام دهند، عالی است.

بایستید و پاها را به اندازه عرض لگن باز کنید.
در حالی که یک توپ طبی را مقابل خود نگه داشته اید، سینه را بالا نگه دارید.
در حالی که به سرعت بازوها را به جلو دراز می کنید، شکم را منقبض کرده و توپ را رها کنید تا قدرت در قفسه سینه و عضلات سه سر بازو ایجاد شود.
حرکت پرتاب توپ از سینه را پنج بار انجام دهید. ۳ تا ۶ ست را تکرار کنید.

 

حرکت لانج معکوس و بالا آوردن زانو

حرکت لانج معکوس و بالا آوردن زانو عضلات سرینی و چهار سر شما را هدف قرار می دهد و همچنین زانوهای شما را قوی تر می کند که یکی دیگر از مزایای تمرینات پلیومتریک با تاثیر بالا به حساب می آید.

بایستید و پاها را به اندازه عرض لگن باز کنید.
یک قدم بزرگ به عقب بردارید. در حالی که پای تان زمین را لمس می کند، هر دو زانو را به حالت لانج معکوس خم کنید.
عضلات خود را درگیر کنید و بالاتنه خود را بالا نگه دارید.
وزن خود را به پای جلو منتقل کنید و در عین حال پای عقب را بلند کرده و به سمت جلو بیاورید تا به سینه برسد.
حالا پای چپ و راست را جایگزین کنید
برای هر پا 12 بار حرکت را انجام دهید. انجام ۳ ست را هدف قرار دهید.

حتما بخوانید: بهترین زمان خواب برای ورزشکاران
حرکت کوهنورد

حرکت کلاسیک دیگری به نام حرکت کوهنورد (mountain climbers) وجود دارد که برای ایجاد استقامت و قدرت در سرتاسر بدن پیشنهاد می شود.

برای شروع در وضعیت پلانک مرتفع با دست های صاف قرار بگیرید.
زانوی راست خود را به آرنج راست برسانید.
پای خود را به عقب برگردانید.
زانوی چپ خود را به سمت آرنج چپ بیاورید.
با ریتم آهسته سرعت حرکات را بیشتر کنید.
در مجموع 40 بار حرکت را انجام دهید. انجام تمرین را برای سه ست تکرار کنید.

شنا سوئدی همراه کف زدن

برای به چالش کشیدن بدنتان آماده اید؟ پس این تمرین را امتحان کنید. این تمرین برای کسانی که به دنبال افزایش قدرت بالاتنه خود هستند عالیست. هنگامی که این تمرین را امتحان کنید، علت تاثیرگذار بودن تمرین را خواهید فهمید.

برای شروع در وضعیت شنا سوئدی قرار بگیرد. (زانوهای تان را پایین نگه دارید تا انجام حرکت راحت تر شود.)
به آرامی خود را به سمت زمین و برای انجام یک حرکت شنا سوئدی پایین بیاورید
پس از درگیر شدن عضلات سینه و عضله سه سر بازو، شکم خود را منقبض کنید و یک حرکت شنا سوئدی انجام دهید.
در پایان هر حرکت شنا، دستان خود را بلند کرده و به سرعت کف دست ها را به هم بزنید.
پنج بار حرکت را تکرار کنید انجام دهید. این کار را برای سه تا شش ست انجام دهید.

در ادامه بخوانید: بهترین حرکات ورزشی برای درمان زود انزالی

چطور بارفیکس برعکس بزنیم؟ روش درست بارفیکس برعکس زدن

چطور بارفیکس برعکس بزنیم؟ روش درست بارفیکس برعکس زدن

بارفیکس دست برعکس (Chin-up) نوعی حرکت ترکیبی است که چندین گروه عضلانی در بالاتنه را درگیر می‌کند. برای اجرای حرکت بارفیکس دست برعکس، میله بارفیکس را گرفته و از آن آویزان شوید. سپس، خود را بالا بکشید تا میله بارفیکس پایین چانه‌ تان قرار بگیرد.
3 فایده انجام بارفیکس دست برعکس
برخی از تأثیرات مثبت انجام حرکت بارفیکس دست برعکس به طور مداوم عبارت اند از:
1-افزایش قدرت بالاتنه: با انجام بارفیکس دست‌ برعکس عضلات پشتی بزرگ، عضلات گرد بزرگ و ذوزنقه ای در پشت بدن تحریک می شوند و قدرت بالاتنه افزایش می یابد.
2- قوی شدن دستها‌: بارفیکس دست برعکس یکی از بهترین تمرینات با وزن بدن است که عضلات دست و به خصوص عضله بازویی و دو سر بازوییکه خم کننده آرنج هستند را تقویت می کند.
3- افزایش قدرت پنجه ها: انجام بارفیکس دست برعکس، ماهیچه بازویی ‌زبرزندی در ساعد را تحریک می‌ کند که باعث افزایش قدرت پنجه می شود. می توان بارفیکس دست برعکس که تقویت کننده پنجه هاست را انجام داد تا بدن برای حرکات ترکیبی دیگر مثل زیربغل سیم کش (لت)، شنا با میله های موازی و جلو بازو هالتر آماده و گرم شود.


8 تا از بهترین حرکات گرم کننده ورزشی
تفاوت بارفیکس دست برعکس و بارفیکس معمولی
بارفیکس دست برعکس و بارفیکس معمولی (Pull-up) الگوی حرکتی یکسانی دارند، اما چند تفاوت کلیدی با هم دارند که در ادامه به آنها اشاره می کنیم:

نحوه گرفتن میله: در حالت بارفیکس دست برعکس، کف دست ها به سمت صورت است در حالی که در بارفیکس معمولی پشت دست ها به سمت صورت است. علاوه بر آن،‌ در حرکت بارفیکس معمولی، دست ها بازتر از حالت بارفیکس دست برعکس است.
عضلات درگیر: در هر دو نوع بارفیکس گروه های عضلانی مشابهی درگیر هستند، ولی در هر کدام به برخی از عضلات فشار بیشتری وارد می شود. بارفیکس دست برعکس فشار بیشتری به جلوبازو می آورد؛ اما بارفیکس معمولی بیشتر عضلات پشتی و مخصوصاً عضلات زیربغل را درگیر می‌کند.
میزان سختی: به طور کلی بارفیکس دست برعکس راحت تر از بارفیکس معمولی است. اگر انجام کامل بارفیکس دست برعکس برایتان سخت است، از دستگاه بارفیکس کمک دار استفاده کنید. این دستگاه به شما کمک می کند تا حرکت بارفیکس را راحتتر انجام بدهید و دامنه حرکتی تان بیشتر شود.

بهترین زمان خواب برای ورزشکاران برای حداکثر کارایی
نحوه انجام درست بارفیکس دست برعکس
بارفیکس دست برعکس را با 2 تا 3 ست و 3 تا 8 تکرار در هر ست شروع کنید. ست ها و تکرار ها را بر اساس توانایی خودتان طوری مشخص کنید که بتوانید در طول کل ست ها و تکرار ها حرکات را به درستی انجام دهید و حالت بدن مناسبی داشته باشید.

با این اپلیکیشن ساده، هر زبانی رو فقط با روزانه 5 دقیقه گوش دادن، توی 80 روز مثل بلبل حرف بزن! بهترین متد روز، همزمان تقویت حافظه، آموزش تصویری با کمترین قیمت ممکن!

1- برای شروع، میله بارفیکس را به صورتی که کف دست مقابل صورت تان باشد بگیرید. دست ها باید به اندازه عرض شانه باز باشند. اگر نمی توانید میله بارفیکس را بگیرید، روی یک جعبه پلایومتریک یا یک میز تخت بایستید و بعد میله بارفیکس را بگیرید.
2- پاهایتان را از روی جعبه بردارید تا در هوا معلق شوید. در این حالت دست ها و پاهایتان باید کشیده باشند و آرنج هایتان باید کمی خم شوند.
3- عضلات باسن و چهارسر ران را منقبض کنید و عضلات مرکزی بدنتان را به کار بگیرید. شانه ها را به سمت بیرون ببرید تا عضلات زیر بغل درگیر شوند. استخوان کتف باید به سمت بالا و از ستون فقرات دور شود. در طول کل حرکت، چانه باید به گردن نزدیک باشد؛ انگار که می خواهید تخم مرغی را زیر چانه نگه دارید. موقع شروع هر تکرار، در این حالت قرار بگیرید.پ
بهترین زمان برای ورزش لاغری و چربی سوزی
4- برای حرکت به سمت بالا، همزمان استخوان های کتف را به سمت پایین و آرنج ها را به سمت بدن بکشید. همینطور ادامه دهید و استخوان های کتف را به ستون فقرات نزدیک کنید و عضلات فوقانی پشت و زیربغل را منقبض کنید تا استخوان ترقوه تان بالای میله قرار گیرد.
5- یک ثانیه بالا بمانید. 6- برای حرکت به سمت پایین، همزمان دست ها را باز کنید و بگذارید استخوان های کتف پایین بیایند و از ستون فقرات دور شوند. به آرامی بدن را پایین بیاورید و در حالت اولیه قرار بگیرید. دقت کنید که دست ها باید کشیده و آرنج ها کمی خم باشد.

چطور بی خطر تمرین کنیم و از مصدومیت جلوگیری کنیم؟
اگر از قبل بیماری دارید، قبل از شروع برنامه ی تمرینی جدید، با پزشک خود صحبت کنید. برای اینکه برنامه تمرینی مؤثر و بی خطر باشد، باید حرکات به درستی انجام شوند؛ اما، بر اساس نیازهای فردی می توانید حرکات را کمی تغییر دهید تا بهترین نتیجه را بگیرید. همیشه وزنی را انتخاب کنید که بتوانید در هنگام انجام حرکت روی بدنتان کنترل کامل داشته باشید. هنگام انجام هر حرکت، به بدنتان توجه داشته باشید. اگر متوجه شدید قسمتی از بدنتان درد می گیرد یا اذیت می شوید، ادامه ندهید.
تمرین تنفس: 5 تمرین افزایش عالی رها شدن از استرس
برای اینکه به طور مداوم نتیجه مثبت بگیرید و بدنتان قوی شود، به برنامه تمرینی خودتان گرم کردن درست، استراحت کافی و تغذیه مناسب را اضافه کنید. نتایج شما به این بستگی دارد که بعد از تمرین، بتوانید ریکاوری مناسب داشته باشید. پس قبل از شروع مجدد تمرینات، 24 تا 48 ساعت استراحت کنید تا به اندازه کافی عضلاتتان ریکاوری شوند.

حرکات اصلاحی: آموزش صفر تا صد با 12 درس رایگان

حرکات اصلاحی: آموزش صفر تا صد با 12 درس رایگان

همۀ ما در هر روزی از زندگیمان حرکت می کنیم؛ اما اینکه به درستی حرکت کنیم حکایتی دیگر است. اگر تا به حال به فیزیوتراپی رفته اید، حتما زیر نظر متخصص ارزیابی شده اید و تمرین های خاصی برای شما تجویز شده است تا به شما کمک کند با درد کمتری حرکت کنید.
حتی اگر درد یا ناراحتی نداشته باشید، الگوهای حرکتی ضعیف در نهایت می توانند منجر به آسیب های ناشی از استفادۀ بیش از حد و مشکلات حرکتی شود.
حرکت ها یا تمرین های اصلاحی روشی است که علم آناتومی و بیومکانیک را ترکیب می کند تا به جبران خسارت ها و عدم تعادل بپردازد تا کیفیت کلی حرکت شما بهبود یابد. یک ارزیابی ماهرانه نحوه حرکت بدن را در قالب کلی در نظر می گیرد و بر اینکه چگونه قسمتی از بدن می تواند بر روی قسمت های دیگر، نه فقط در وضعیت ایستایی بلکه در طول کل زنجیره جنبشی تأثیر بگذارد، تمرکز دارد.
شایان ذکر است که اصطلاح «حرکت اصلاحی» بدون ارزیابی ای مناسب بی معنا است. حرکات اصلاحی برای بهبود اختلال حرکتی ای خاص استفاده می شود.
حرکات اصلاحی توسط متخصصان مختلف بهداشت و درمان و تناسب اندام آموزش دیده نیز استفاده می شوند. تجویز کننده نیاز به اطلاعات پایه ای قوی از آناتومی و مکانیک های حرکت فانکشنال دارد تا آن چیزی را که قرار است اصلاح کند، درک کند. (منبع)
در ادامه بخوانید: بهترین حرکات ورزشی برای درمان زود انزالی
دقیقاً به همین خاطر تنها تماشای یک ویدیوی «بهترین حرکات اصلاحی» کافی نیست، چون حرکات اصلاحی مناسبِ شما با دیگران متفاوت است و بر اساس نیازهای فردیتان است.
در صورت نیاز می توان از هر ورزش یا حرکتی به عنوان یک اصلاح کننده استفاده کرد. حرکات اصلاحی می توانند انواع حرکت های کششی، انعطاف پذیری، تحرکی یا قدرتی برای هدف قرار دادن مسائل خاص باشند.

با این اپلیکیشن ساده، هر زبانی رو فقط با روزانه 5 دقیقه گوش دادن، توی 80 روز مثل بلبل حرف بزن! بهترین متد روز، همزمان تقویت حافظه، آموزش تصویری با کمترین قیمت ممکن!

حرکت های فانکشنال در مقایسه با حرکات اصلاحی
این دو اصطلاح معمولا با یکدیگر اشتباه گرفته می شوند، اما یکی نیستند. حرکت فانکشنال (functional) حرکتی ترکیبی است که هدفش بهبود حرکات خاص مورد نیاز برای یک ورزش خاص یا حرکت کردن در زندگی روزمره است. به عنوان مثال می توان به اسکات، لانژ و استپ آپ اشاره کرد. انتخاب حرکات می تواند بر اساس نیازهای خاص هر فعالیت متغیر باشد.
حرکت های فانکشنال همچنان مفهومی متفاوت دارند و علاوه بر حرکت های قدرتی، جنبه هایی مانند تقویت متابولیکی و تمرینات تناوبی با شدت بالا (هیت) را نیز شامل می شوند.

حرکات اصلاحی بر اصلاح یک اختلال یا محدودیت خاصی که از حرکت صحیح جلوگیری می کند تمرکز دارند؛ به عنوان مثال، اگر زانوهای شخصی در حین اسکات به سمت داخل جمع شوند.
اهدافی که در پس دلیل انتخاب یک تمرین خاص وجود دارد نیز متفاوت است. به عنوان مثال، تمرین یکسان یا مشابه ممکن است به عنوان حرکتی فانکشنال یا حرکتی اصلاحی عمل کند، اما تمرکز یا استدلال پشت انتخاب متفاوت خواهد بود.
فواید حرکات اصلاحی

تحرک و الگوهای حرکتی را بهبود می بخشد
حالت بدنی، ثبات و کنترل حرکات را بهبود می بخشد
تعادل قدرت بین عضلات بدن را بهبود می بخشد
خطر آسیب دیدگی را کاهش می دهد و استرس های غیرضروری بر بدن را کاهش می دهد
فرصت‌های ورزشی ای جدید را ممکن می سازد که شاید قبلاً در دسترس نبوده باشند
فاصله بین توانبخشی و بازگشت به تناسب اندام یا فعالیت های ورزشی را از بین می برد
تحرک فعلی، تناسب اندام یا عملکرد ورزشی را بهبود می بخشد

عدم تعادل در عضلات چیست؟
عدم تعادل عضلانی یکی از آن اصطلاحاتی است که بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. این اصطلاح کمی مبهم است اما مبانی زیادی را پوشش می دهد و باعث می شود مشخص شود که شخص در مورد چه چیزی صحبت می کند.
به طور خلاصه، عضلات دارای گروه های مختلفی هستند،مثل عضلات چهارسر ران و همسترینگ. عضلات چهارسر ران زانو را می کِشند (صاف می کند) و همسترینگ زانو را قوس می دهند (خم می کنند). وقتی یک گروه عضلانی به طور قابل توجهی قوی تر، ضعیف تر یا محدودتر از دیگری باشد، بر حرکات تأثیر می گذارد.
حتما بخوانید: بهترین زمان خواب برای ورزشکاران
نمونه دیگری از عدم تعادل عضلانی و اسکلتی اغلب در قسمت بالایی تنه بین قفسه سینه و قسمت بالای کمر مشاهده می شود. ما تمام مدت در روز قوز می کنیم؛ این حالت گرد بر بدن تأثیر می گذارد و اغلب منجر به گردن درد می شود.
عدم تعادل عضلانی در طول زمان با عادت های حالت گیری نامناسب و الگوهای حرکتی تکراری رخ می دهد.

نکته‌ مهم در مورد عدم تعادل عضلانی این است که ماساژ درمانی به تنهایی مشکل اساسی را برطرف نمی کند. اگر فقط کسی شما را ماساژ بدهد و به همان عادات بد قبلی برگردید، هیچ تغییری در طولانی مدتی رخ نمی دهد و احتمالاً درد شما عود خواهد کرد.
با اینکه ماساژ فوق العاده است و کاملاً در یک برنامه کلی سلامت و تندرستی جای دارد. اما برای ایجاد تغییرات، باید الگوهای حرکتی خوب را با بهبود تحرک، تقویت و انعطاف پذیری مستحکم کنید.
چه کسی می تواند حرکات اصلاحی را تجویز کند؟
فیزیوتراپیست ها و دیگر متخصصان توانبخشی (مانند کایروپراکتیک ها و مربیان ورزشی) سال ها است که تمرینات اصلاحی را از منظر توانبخشی و پیشگیری از آسیب انجام می دهند، حتی قبل از اینکه این اصطلاح رایج تر شود.
از لحاظ تناسب اندام و عملکرد، متخصصان تناسب اندام، مربیان خصوصی، متخصصان با سابقه در علم ورزش، حرکت شناسی، و انواع خاصی از مربیان نیز می توانند به عنوان متخصص ورزش اصلاحی مدرک بگیرند.
نرم کردن بسیار مهم است: نرم کردن بدن قبل از ورزش: 8 تا از بهترین حرکات
یادتان باشد که ارزیابی مناسب کلید تجویز تمرینات مناسب بر اساس نیازها و اهداف فردی است. استراتژی اصلاحی برای همه به طور یکسان جواب نمی دهد.
اگر درد یا ناراحتی دارید، باید با مراجعه به یک فیزیوتراپیست شروع کنید. متخصصان تناسب اندام برای تشخیص یا درمان صدمات آموزش ندیده اند ومجاز به تجویز درمان برای این مشکلات هم نیستند، چون این کار در حیطه کاری آنها نیست.
اگر فقط در مورد حرکت کردن خود کنجکاو هستید یا فقط احساس می کنید که در ورزش کردن خود پیشرفتی نمی بینید (اما با درد یا آسیب محدود نشده اید) می توانید به یک مربی خصوصی یا حرفه ای تناسب اندام که دارای گواهینامه تمرینات اصلاحی است مراجعه کنید.
سودمندی یک تمرین اصلاحی باز هم به ارزیابی مناسب بستگی دارد. اگر کسی کورکورانه و بدون نگاه کردن به شما بگوید که مجموعه ای از تمرینات اصلاحی را بهتان آموزش می دهد، بدانید که آن تمرین ها فقط چند حرکت جورواجور هستند.
آیا حرکات اصلاحی همان فیزیوتراپی است؟
خیر. یک فیزیوتراپیست ممکن است تمرینات اصلاحی را ارزیابی کرده و ارائه دهد، اما یک متخصص تمرینات اصلاحی، فیزیوتراپیست نیست (مگر اینکه آنها دارای مجوز فیزیوتراپی نیز باشند).
با اینکه شباهت هایی بین این دو وجود دارد، اما نباید نقش هر حرفه ای را اشتباه نگیریم.
فیزیوتراپیست ها متخصصین خدمات درمانی دارای مجوز هستند که برای کمک به حرکت و عملکرد بهتر بیماران، وضعیت های مختلف پزشکی را تشخیص و درمان می کنند.
حتما بخوانید: بهترین زمان برای ورزش لاغری و چربی سوزی
ارزیابی حرکت و تجویز ورزش های درمانی یکی از بخش های درمان فیزیوتراپی است. سایر زمینه ها ممکن است شامل مانوال تراپی، روش های درمانی و آموزش بیمار، بسته به نیازهای خاص بیمار باشد.
یک متخصص حرکات اصلاحی برای تشخیص یا درمان هر گونه وضعیت پزشکی آموزش ندیده است (و هرگز نباید مراجع را به این باور برساند که چنین است – مگر اینکه آنها مدرک ارائه خدمات درمانی نیز داشته باشند و در آن حیطه کار کنند.)
متخصصان حرکات اصلاحی الگوهای حرکتی عدم تعادل، محدودیت ها و سایر اختلالات که بر توانایی فرد در ورزش یا به خوبی حرکت کردنشان از دیدگاه تناسب اندام تاثیر می گذارند را ارزیابی می کنند.
مراجعه به متخصص حرکات اصلاحی پس از ترخیص از فیزیوتراپی راهی عالی برای پر کردن شکاف بین توانبخشی و برنامه ورزشی ای سالم است.
آیا همه به حرکات اصلاحی نیاز دارند؟
خیر. حرکات اصلاحی در حال حاضر رایج شده اند، یعنی مردم بیش از حد به استفاده از آنها اشتیاق نشان می دهند. اما در واقع، حرکات اصلاحی فقط زمانی مفید هستند که چیزی برای اصلاح وجود داشته باشد، و برخی از آنها نیازی به تعهد مادام العمر ندارند.
اگر یک تمرین واقعاً اصلاحی باشد، به سرعت بهبود قابل توجهی حاصل خواهد شد. همچنین نباید کل ورزش کردن خود را به «حرکات اصلاحی» اختصاص بدهید.
بیشترین بهره را از حرکات اصلاحی خود ببرید
یک برنامه تمرینی اصلاحی باید روی علت اصلی اختلال تمرکز کند، نه فقط حرکت جبرانی. به عنوان مثال می توان به جمع شدن به داخل زانو در حال انجام اسکات یا لانژ اشاره کرد. با اینکه ما شاهد حرکت به سمت داخل در زانو هستیم، ممکن است مشکل از ضعف در باسن یا عضلات چهارسر ران باشد.
ادامه دادن این الگوی حرکتی ضعیف می تواند منجر به سندرم باند ایلیوتیبیال (IT) یا درد کشکک رانی شود. تمرکز بیشتر بر روی ارزیابی تحرک و قدرت لگن همراه با تمریناتی که باعث آگاهی از وضع قرارگیری طبیعی زانو می شود می تواند مناسب باشد.
وضع قرارگیری طبیعیی به معنای نحوۀ قرار گرفتن مفاصل و بافت های نرم روی هم و حرکت در ارتباط با یکدیگر است. وضع قرارگیری خوب به انتقال نیرو در سراسر بدن برای الگوهای حرکتی مناسب کمک می کند و جلوگیری از آسیب را بهبود می بخشد.
حتما بخوانید: 30 ورزش در خانه (مبتدی، متوسط پیشرفته)
برای اینکه یک حرکت اصلاحی موثر باشد، باید به وضع قرارگیری طبیعی و فرم خود توجه کنید. انجام حرکات اصلاحی با تکنیک ضعیف اتلاف وقت است.
همانطور که گفته شد، به دلیل تفاوت های طبیعی در آناتومی هر فرد، مثل ساختار مفاصل، وضع قرارگیری مناسب ممکن است در بدن های مختلف کمی متفاوت به نظر برسد. ممکن است دو نفر تمرین یکسانی را انجام دهند، هر دو به درستی در یک راستا قرار داشته باشند و همچنان متفاوت به نظر برسند.
آموزش حرکات اصلاحی با 12 ویدیوی رایگان
از پیج آموزش ادب:

جلسه اول

جلسه دوم

جلسه سوم

جلسه چهارم

جلسه پنجم

جلسه ششم

جلسه هفتم

جلسه هشتم

جلسه نهم

جلسه دهم

جلسه یازدهم

جلسه دوازدهم (به زودی)

حتما بخوانید: بهترین زمان غذا خوردن قبل از ورزش
جمع بندی
حرکات اصلاحی تکنیکی بسیار مفید برای بهبود الگوهای حرکتی برای بهینه سازی حرکت و کاهش خطر آسیب دیدگی هستند.از حدس زدن حرکات اشتباه یا اتلاف وقت با آنها خودداری کنید و سعی کنید حرکاتتان را ارزیابی کنید. ارزیابی مناسب توسط متخصصی آموزش دیده، کلید دریافت حرکات مناسب برای شما است. کار با متخصصان مختلف در مراحل مختلف توانبخشی و تناسب اندام نیز به ارائه رویکردی جامع برای حرکت خوب و پیشگیری از آسیب کمک می کند.

قوی کردن شش با 8 ترفند و 4 ورزش موثر (تحقیقات دانشگاه داکوتا)

قوی کردن شش با 8 ترفند و 4 ورزش موثر (تحقیقات دانشگاه داکوتا)

تا به حال از خودتان پرسیده اید که ورزش چطور می تواند ریه ها را تقویت کند؟ شش ها یا همان ریه های شما وظیفه اکسیژن رسانی به اندامهای بدن را به عهده دارند. این عضو حیاتی اکسیژن را می گیرد و دی اکسید کربن را دفع می کند. قلب شما این اکسیژن به دست آمده را به عضلاتی که در حال تمرین هستند پمپاژ می کند. (این مطلب از 3 منبع معتبر زیر گلچین شده است منبع1 منبع2 منبع3 و بهترین روشهای تقویت شش ها برای خانم ها و آقایان هستند از این بابت مطمئن باشید)
وقتی ورزش می کنید نفس کشیدن شما از حدود 15 بار در دقیقه که در حالت معمولی و عادی است به حدود 50 بار در دقیقه در طول ورزش شدید افزایش پیدا می کند. اگر ریه های شما سالم باشند، ذخیره تنفسی زیادی خواهید داشت. احساس تنگی نفس در حین و بعد از ورزش طبیعی است؛ ولی اگر عملکرد ریه های شما کاهش پیدا کرده باشند، احتمالا احساس تنگی نفستان ادامه پیدا خواهد کرد.
این ورزش هم ظاهرا برای تقویت شش ها توصیه میشه اخیرا: تمرینات پلیومتریک: 12 حرکت برتر
همزمان با افزایش تناسب اندام شما، بدنتان هم در رساندن اکسیژن به جریان خون و انتقال آن به عضلات کارآمدتر می شود. این اتفاق باعث می شود شما در طول ورزش کمتر دچار تنگی نفس بشوید. علاوه بر این، تناسب اندام باعث می شود عضلاتتان برای حرکت به اکسیژن کمتری نیاز داشته باشند و به نوبه خود دی اکسید کربن کمتری هم تولید کنند. به این ترتیب هوای کمتری برای دم و بازدم در حین ورزش مورد نیاز خواهد بود.
برخی از تمرینات ورزشی عضلات گردن و قفسه سینه شما مثل دیافراگم و عضلات بین دنده ها که همزمان با هم کار می کنند تا شما بتوانید دم و بازدم کنید را تقویت می کنند. ورزش کردن همچنین می تواند گردش خون شما را بیشتر کند و همین اتفاق باعث تقویت قلبتان می شود.
بهترین تمرینات خانگی برای افزایش ظرفیت ریه ها کدامند؟
اگر باشگاه رفتن برایتان سخت است یا روزتان انقدر پرمشغله است که نمی توانید برنامه ورزشی منظمی را دنبال کنید، یک تمرین 30 دقیقه موثر راه حل خوبی برای شماست. با انجام پنج جلسه ورزش هوازی در هفته می توانید به طور چشمگیری ظرفیت ریه هایتان را تقویت کنید و سلامت عمومی بدنتان را ارتقا ببخشید.
البته طبق تجربه من این حرکات برای تقویت تنفس بهترینند: 15 تا از بهترین تمرین های کاردیو
در ادامه به برخی از بهترین تمرینها برای افزایش ظرفیت شش ها که در خانه می توانید انجام بدهید اشاره می کنیم:

تردمیل یا دستگاه الپتیکال: یکی از تمرینهای هوازی کم فشار راه رفتن روی تردمیل است که هم کالری سوزی می کند و هم ضربان قلب شما را بالا می برد. کار با دستگاه الپتیکال نیز یک تمرین کاردیوی بسیار عالی است که جزو تمرینهای مقاومتی هم محسوب می شود. تمرینات قلبی عروقی باعث افزایش سلامت ریه ها می شوند، برای همین استفاده از تردمیل یا دستگاه الپتیکال بخش مهمی از تمرینات افزایش ظرفیت ریه در خانه را به خودشان اختصاص می دهند.
ایروبیک استپ: یکی دیگر از تمرینهای بسیار خوب خانگی که جزو تمرینهای هوازی محسوب می شود، بالا و پایین رفتن از یک سکوی بلند است که به آن ایروبیک استپ یا ایروبیک پله ای گفته می شود. ویدئوهای ایروبیک استپ زیادی در اینترنت وجود دارد که به شما نحوه انجام این تمرینها را نشان می دهند. این تمرین را می شود به نحوی انجام داد که کم فشار باشد تا برای همه افراد از جمله کسانی که بعد از مصدومیت دوباره ورزش را شروع کرده اند و همینطور افراد مسن‌تر با تحرک کم هم مناسب باشد.
یوگا: شاید در نگاه اول یوگا تمرین کاردیو یا همان تمرین قلبی عروقی به نظرتان نیاید، اما واقعیت این است که یوگا راهی عالی برای حمایت از اندامهای قلبی و تنفسی است. یوگا برای سالمندان هم بسیار مناسب است، چون تمرینات آن فشاری به مفاصل وارد نمی کنند و به افزایش دامنه حرکتی افراد مسن کمک می کنند. آموزش کامل یوگا
پیلاتس: اگر یوگا دوست ندارید، تمرینات پیلاتس می توانند جایگزین خوبی برای آن باشند. پیلاتس به خصوص برای حمایت از قدرت مرکزی و انعطاف پذیری مفاصل مفید است. علاوه بر این، تحقیقات نشان می دهد که تمرینات پیلاتس به حفظ عملکرد قلب و ریه به خصوص در کسانی که دچار بیماریها و شرایطی هستند که روی سلامت قلبشان تاثیر منفی می گذارد کمک می کند. آموزش کامل پیلاتس
تای چی: این هنر رزمی چینی ترکیبی از تمرینات هوازی به همراه تکنیک های دفاع شخصی است. برای یادگیری اصول اولیه تای چی باید زیر نظر مربی یا در باشگاه کار کنید. بعد می توانید تمرینات آن را در خانه انجام بدهید. البته می توانید آموزش برخی حرکات ساده تای چی را هم در اینترنت پیدا و آنها را تمرین کنید. این ورزش هوازی مفید طیف وسیعی از حرکات سیال، تمرینات تنفسی مناسب ریه ها، تکنیک های هماهنگی، تمرکز و آرامش را در برمیگیرد و هزاران سال است که از آن برای سلامت جسم و ذهن استفاده می شود. آموزش کامل تای چی
تمرینات اینتروال: اگر موقع ورزش کردن دچار تنگی نفس می شوید، تمرینات اینتروال یا همان تناوبی گزینه بهتری برای شما هستند. این تمرینات شامل دوره های کوتاه تمرینات با شدت بالا و شدت کم است. مثلا یک دقیقه با سرعت زیاد راه بروید و بعد دو دقیقه آهسته راه بروید و این روند را به صورت چرخشی تکرار کنید. تمرینات اینتروال به ریه‌ ها زمان می دهد تا قبل از اینکه دوباره به چالش کشیده شوند، ریکاوری کنند. آموزش کامل اینتروال

حتما بخوانید: 30 ورزش در خانه (مبتدی، متوسط پیشرفته)
آیا تمرینات تنفسی هم می توانند ظرفیت ریه ها را افزایش بدهند؟
با گذشت زمان، ظرفیت و عملکرد ریه های ما کاهش پیدا می کند. این اتفاق می تواند به تنگی نفس یا حتی مشکلات تنفسی جدی تری منجر بشود. یادتان باشد اگر اغلب اوقات احساس تنگی نفس دارید حتما باید به پزشک مراجعه کنید. با این حال برخی تمرینات تنفسی وجود دارد که به برای تقویت ریه ها و افزایش ظرفیت آنها مفیدند و شما می توانید آنها را در خانه انجام بدهید. این تمرینات سلامتی ریه ها را بالا می برند و باعث می شوند ریه ها راحتتر بتوانند اکسیژن مورد نیاز بدن را تامین کنند.

با این اپلیکیشن ساده، هر زبانی رو فقط با روزانه 5 دقیقه گوش دادن، توی 80 روز مثل بلبل حرف بزن! بهترین متد روز، همزمان تقویت حافظه، آموزش تصویری با کمترین قیمت ممکن!

1- تنفس دیافراگمی (Diaphragmatic breathing)
تنفس دیافراگمی که به آن «تنفس شکمی» هم گفته می شود، دیافراگم که بیشترین کار موقع نفس کشیدن انجام می دهد را تقویت می کند. این تمرین به خصوص برای افراد مبتلا به COPD (بیماری انسداد مزمن ریه) مفید است. در این بیماری تخلیه هوا از ریه ها برای فرد دشوار می شود، چون راههای هوایی تنگ شده اند. اگر به COPD مبتلا هستید از پزشکتان درباره این تمرین سوال کنید تا به طور کامل شما را راهنمایی کند.
برای انجام تمرین تنفس دیافراگمی دراز بکشید، شانه هایتان را شل کنید و یکی از دستهایتان را روی شکم و دست دیگر را روی قفسه سینه بگذارید. دو ثانیه از بینی نفس بکشید و هوا را به داخل شکمتان ببرید. در این حالت باید دستی که روی شکم گذاشته اید بالا بیایید و دستی که روی قفسه سینه است ثابت بماند.
چند تمرین ساده برای یادگیری سریعتر نفس گیری موقع شنا کردن
لبهایتان را غنچه کنید و بعد از گذشت دو ثانیه و در حالیکه فشار آرام و ملایمی به شکمتان وارد می کنید، هوا را از دهان خارج نمایید و دوباره این مراحل را تکرار کنید.


2- تنفس لب غنچه ای (Pursed-lips breathing)
در این تمرین تعداد نفس های شما کمتر می شود و راههای هواییتان برای مدت طولانی تری باز می مانند. به این ترتیب هوای بیشتری در داخل و خارج از ریه های شما جریان می یابد و به شما امکان می دهد فعالیت بدنی بیشتری داشته باشید. معمولا این تمرین تنفسی برای مبتدیان آسانتر از تمرین تنفس دیافراگمی است، چون می توان آن را در زمان و مکانی به راحتی انجام داد و مثل تمرین تنفس دیافراگمی به دراز کشیدن نیازی ندارد.
برای انجام این تمرین، به آرامی از بینی نفس بکشید و لبهایتان را غنچه کنید، انگار که می خواهید بادکنکی را باد کنید. تا جایی که می توانید به آرامی نفستان را از میان لبهای غنچه کرده بیرون بدهید. یادتان باشد بازدم باید حداقل دو برابر دم شما طول بکشد. سپس این مراحل را دوباره تکرار کنید.
چه ورزش هایی به افزایش ظرفیت ریه کمک می کنند؟
توصیه می شود که حداقل پنج روز در هفته و روزی 30 دقیقه ورزش متوسط داشته باشید. اما به این معنا نیست که حتما باید این نیم ساعت را در باشگاه بگذرانید. این زمان را می توانید صرف پیاده روی سریع در پارک یا دوچرخه سواری کنید. حتی باغبانی و انجام کارهای خانه هم باعث تحرک بدن شما می شود و ضربان قلبتان را بالا می برد.

هم ورزشهای هوازی و هم فعالیت های تقویت کننده عضلات باعث افزایش سلامت و ظرفیت ریه ها می شوند. ورزشهای هوازی مثل دویدن، قایقرانی و شنا باعث افزایش کار قلب و ریه ها تقویت آنها می شوند. تمرین های تقویت کننده عضلات مثل پیلاتش یا وزنه برداری هم قدرت مرکزی بدن را تقویت می کنند و همین اتفاق باعث تقویت عضلات تنفسی شما می شود و سلامت عمومی بدنتان را بالا می برد.
حالا بیایید با هم به جزییات ورزشهایی که ظرفیت ریه ها را افزایش می دهند نگاه بیشتری بیندازیم:

شنا: تمرینات تنفسی مربوط به شنا مثل حبس نفس به شما کمک می کند تا ظرفیت ریه هایتان را بیشتر کنید و روی نفس کشیدنتان کنترل بیشتری داشته باشید.
قایقرانی: این ورزش کم فشار برای تقویت قلب و ریه های شما عالیست. قایقرانی به قلب یاد می دهد تا خون را سریعتر پمپاژ کند و اکسیژن را به شکل بهتر و موثرتری در سراسر بدن توزیع نماید. علاوه بر این، برای قایقرانی کردن باید سریع و عمیق نفس بکشید و همین باعث افزایش قدرت و ظرفیت ریه های شما می شود.
بسکتبال: بازیکنان بسکتبال برای آماده سازی خودشان از تمرینات هوازی (استقامتی) و بی هوازی (فعالیت های کوتاه مدت) استفاده می کنند. بالا و پایین دویدن در زمین باعث می شود ریه های شما کار کنند و سلامت قلب و عروقتان تقویت شود.
واترپلو: در ورزش واترپلو بازیکنان زمان زیادی را در آب سپری میکنند، برای همین باید تمرکز زیادی روی تنفس خودشان داشته باشند تا سیستم تنفسی شان تقویت شود. تمرینات مقاومتی تنفسی به تقویت دیافراگم و عضلات بین دنده ای کمک می کند و ظرفیت ریه را افزایش می دهد.
دویدن: دویدن قدرت عضلانی شما را بیشتر می کند و این یعنی عضلات شما برای عملکردشان به اکسیژن کمتری نیاز دارند. این مساله باعث می شود فشار کمتری به ریه های شما وارد شود. علاوه بر این، افزایش ظرفیت استقامتی سیستم تنفسی باعث می شود موقع دویدن تنفس عمیق تر، کامل تر و کارآمدتری داشته باشید.

همچنین تحقیقات نشان داده اند که هر چه میزان ویتامین D در بدن بیشتر باشد، ریه ها هم عملکرد بهتری خواهند داشت. برای همین، بیرون رفتن و ورزش کردن در طول تابستان راه بسیار خوبی برای دریافت میزان کافی ویتامین D است. در زمستان که نور آفتاب کمتر است، اگر در رژیم غذاییتان از غذاهایی مثل ماهی های روغنی، تخم مرغ و گوشت قرمز به اندازه کافی مصرف نمی کنید توصیه می شود از مکملهای ویتامین D استفاده کنید.
یک ورزش عالی : آموزش ورزش تای چی برای مبتدیان (5 نکته و 10 ویدئو)
نکاتی برای سالم نگه داشتن ریه ها
تلاش برای سالم نگه داشتن ریه ها به مراتب از تلاش برای ترمیم و درمانشان بهتر و کارآمدتر است. همانطور که همیشه گفته اند “پیشگیری بهتر از درمان است”. بنابراین ما اینجا به نکات مفیدی اشاره می کنیم که به سالم نگه داشتن ریه های شما کمک می کنند:

سیگار نکشید و اگر سیگاری هستید آن را ترک کنید. علاوه بر این سعی کنید تا حد امکان از قرارگیری در مکانهایی که در آنها سیگار استعمال می شود نیز دوری کنید.
برای افزایش ظرفیت ریه هایتان به طور منظم ورزش کنید و از تکنیکهای تنفسی مناسب برای تقویت دیافراگمتان را به کار ببرید.
مطمئن شوید که به اندازه کافی از طریق رژیم غذایی، مصرف مکملها و ورزش کردن در محیط باز ویتامین D دریافت می کنید.
کیفیت هوای داخل خانه با فیلترهای تهویه هوا بالا ببرید تا آلاینده هایی مثل گرد و غبار، کپک و عطرهای مصنوعی داخل هوا کاهش پیدا کنند.
اگر پزشک تزریق واکسن آنفولانزا را برایتان تجویز کرد حتما آن را انجام بدهید. آنفولانزا فشار بیشتری روی ریه ها وارد می کند و معمولا در طول یا بلافاصله یک بیماری التهابی حاد مانند آنفولانزا، نارسایی تنفسی بیشتر می شود. بهترین گزینه در وهله اول پیشگیری از آنفولانزا با تزریق واکسن است.

احساس تنگی نفس در حین و بعد از ورزش کردن طبیعی است، اما اگر اکثر اوقات دچار تنگی نفس، سرفه یا خستگی می شوید باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. پزشک هنگام معاینه از شما می خواهد در دستگاهی تنفس کنید تا میزان هوای موجود در ریه های شما و سرعت بازدمتان را اندازه گیری کند. این کار به پزشک در تشخیص مشکل شما کمک می کند.

اینها هم ورزشهای عالی هستند: تمرین تنفس: 5 تمرین افزایش عالی
برای بهبود ریه ها بعد از ابتلا به کووید 19 (کرونا) چه کار کنیم؟
اگر به کرونا مبتلا شده اید ممکن است ریه هایتان آسیب دیده باشند. این آسیب ریه حتی بعد از اتمام بیماری هم می تواند ادامه پیدا کند و منجر به بروز برخی مشکلات تنفسی شود که ماهها طول می کشد تا بهبود پیدا کنند.
3 عامل اصلی وجود دارد که خطر آسیب دیدن ریه در عفونت کووید 19 را بیشتر می کند و روی احتمال بهبودی و بازیابی عملکرد ریه فرد بعد از بهبودی اثر می گذارد:
1- شدت بیماری: این که شما به کرونای خفیف مبتلا شده اید یا شدید مهم است. موارد خفیف این بیماری معمولا آسیب کمتری به ریه ها می زنند و این آسیبها ماندگاری کوتاهتری دارند.
2- شرایط سلامتی فرد: اگر فرد به بیماریهایی مثل COPD یا بیماری قلبی مبتلا باشد، خطر ابتلای او به نوع شدید کرونا بیشتر می شود. افراد مسن و کسانی که بیماری زمینه ای دارند هم آسیب پذیرند.
3- نوع درمان: بهبودی و سلامت ریه بیمار به نوع مراقبت و سرعت دریافت آن بستگی دارد.
حتی بعد از ابتلا به نوع شدید کرونا، ریه ها باز هم می توانند سلامتی خودشان را به دست بیاورند؛ اما این اتفاق زمان بر است. یادتان باشد که ریه های شما در جریان این بیماری دچار آسیب های اولیه و سپس زخم می شوند. بنابراین مدتی طول می کشد تا بافت ریه بهبود پیدا کند و این زمان ممکن است چند ماه تا حتی یک سال هم طول بکشد تا عملکرد ریه شما به دوران قبل از ابتلا به کرونا برگردد.
حتما بخوانید: بهترین زمان غذا خوردن قبل از ورزش
برای تسریع روند بهبودی، استفاده از تمرینهای تنفسی مناسب ضروری است. ممکن است بعد از ابتلا به ویروس کرونا تنفس شما سریعتر شده باشد که واکنش طبیعی بدن شماست؛ اما این احتمال وجود دارد که تا مدتی تنفستان به همین صورت باقی بماند. اگر به کرونا مبتلا شده اید و نفس کشیدنتان بعد از بهبودی بهتر نشده یا بدتر شده حتما باید به پزشک مراجعه کنید.

تمرین متابولیک: چطور ورزش متابولیک انجام دهیم؟

تمرین متابولیک: چطور ورزش متابولیک انجام دهیم؟

تمرین متابولیک به خاطر سختی و اثربخشی اش معروف است. این نوع تمرین برای سوزاندن کالری و خلاص شدن از شر چربیهای اضافه بدن گزینه ای بسیار عالی محسوب می شود. با وجود اینکه تمرین متابولیک سخت است، اما هیچ چیز غیرممکن نیست!
ما اینجا هستیم تا هر چیزی که باید درباره تمرین متابولیک بدانید را در اختیارتان بگذاریم و بیشتر از 45 تمرین متابولیک عالی را به شما معرفی کنیم که هیچ جای دیگر نظیرش را پیدا نمی کنید. منتظر چه هستید؟ بیایید شروع کنیم!
برنامه تمرینی متابولیک چیست؟
برنامه تمرین متابولیک از تمرینات زیادی ساخته می شود که همه آنها به سوزاندن کالری در حین و بعد از تمرین کمک می کنند. تمرینات متابولیک برای چربی سوزی و عضله سازی عالی هستند و کالری بیشتری از شما می سوزانند.
تمرین تنفس: 5 تمرین افزایش عالی رها شدن از استرس
چرا تمرین متابولیک انقدر محبوب و معروف است؟
اولین دلیل محبوبیت تمرین متابولیک این است که زمان زیادی از شما نمی گیرد، اما در عین حال نسبت به تمرینهای کاردیو و تمرینات قدرتی کالری بیشتری می سوزاند. علاوه بر این، این نوع تمرین باعث چربی سوزی سریعتر و عضله سازی می شود.
به جز این موارد، تمرین متابولیک ویژگیهای دیگری هم دارد که شامل موارد زیر می شوند:
1- موقع انجام تمرینات متابولیک هم بالا تنه درگیر می شود و هم پایین تنه
خب، هیچ برنامه خاص و مشخصی برای تمرینات متابولیک وجود ندارد که قرار باشد حتما فقط همان را دنبال کنید. شما می توانید بسته به نظر خودتان برنامه تمرینی تان را طوری بچینید که بالاتنه و پایین تنه درگیر شوند و به آن تمرینات دایره ای را هم اضافه کنید. به این نوع تمرین ترکیبی، تمرین مداری متابولیک گفته می شود. تصور غلطی که درباره تمرینات دایره ای وجود دارد این است که حتما باید با استفاده از تجهیزات و دستگاههای خاصی انجام شوند تا تاثیر بیشتری داشته باشند، در حالی که اینطور نیست. حتی بدون استفاده از تجهیزات خاص هم می توانید تمرینات دایره ای موثری انجام بدهید. مهم این است که حرکات به درستی انجام شوند.
بهترین زمان برای ورزش لاغری و چربی سوزی
2- تمرین متابولیک به تجهیزات خاصی نیاز ندارد
اگر وقت یا هزینه رفتن به باشگاه را ندارید اصلا نگران نباشید! ما اینجا بیشتر از 20 تمرین متابولیک به شما معرفی می کنیم که برای انجام آنها به هیچ وسیله ای نیاز ندارید.

با این اپلیکیشن ساده، هر زبانی رو فقط با روزانه 5 دقیقه گوش دادن، توی 80 روز مثل بلبل حرف بزن! بهترین متد روز، همزمان تقویت حافظه، آموزش تصویری با کمترین قیمت ممکن!

شنا (Pushup)
حرکت پروانه (Jumping jacks)
اسکوات (Squat)
حرکت کوهنورد (mountain climbers)
برپی (Burpees)
لانج پرشی (Switch Jump Lunges)
حرکت قیچی قدرتی (Scissor Power Switch)
اسکوات پرشی (jump Squat)
کوهنورد نیم دایره ای (Semicircle Mountain Climbers)
اسکیت سرعتی (Speed Skaters)
شنا به طرفین (Side to Side Push-Ups)
نشستن اسپرینتر (Sprinter sit ups)
شنا با پلانک جانبی (Push Up to Side Plank)
لانج معلق (Levitating Lunge)
اسکوات اسپلیت بلغاری (Bulgarian Split Squat)
راه رفتن خرسی (Bear walkout)
پرش بلند به عقب (Long Jump to Backward Hop)
جست و خیز (Skip and Scoop)
رقص بریک (Breakdancing)
اسکیت پرشی (Skater Leaps)

3- می توانید تمرینات متابولیک را با تجهیزات و وسایل هم انجام بدهید
تمرینات متابولیک در اصل به تجهیزات و وسایل خاصی نیاز ندارند و حتی با یک دمبل ساده یا بدون آن هم می توان این تمرینات را انجام داد. اما اگر باشگاه می روید و به دستگاههای ورزشی دسترسی دارید می توانید از این فرصت استفاده کنید.
لیست زیر انواع تمرینات متابولیک که با دستگاه انجام می شوند را در اختیارتان می گذارد:

هیزم شکن یا سیم کش ایستاده
زیر بغل دمبل در حالت شنا
اسکوات پرس (با دمبل)
استپ آپ با دمبل
تاب کتل بل
اسکوات با مدیسن بال
اسنج دمبل
دمبل تراستر
زیر بغل دمبل خم دو دستی
اسکوات با دمبل
ددلیفت رومانیایی
فیله کمر
کرانچ روی توپ
زیر بغل پارویی سیکمش ایستاده
اسکوات گابلت با دمبل
نشر از جانب در حالت پلانک
تاب دمبل یک دستی
نشر کامل دمبل
گذاشتن و برداشتن دمبل از روی زمین
اسپلیت اسکوات با نشر از جانب دمبل
چرخش یا پرتاب دیسک
دمبل کینگ کنگ
لانج معلق
حرکت پل با دمبل
زیر بغل دمبل جفت خم و چرخش با دمبل

همانطور که می بینید اکثر این تمرینها به دمبل نیاز دارند. اگر هنوز هم سردرگم هستید و نمی دانید باید تمرینات متابولیک خودتان را از کجا و چطور شروع کنید، بهتر است به برنامه تمرینی پیشنهادی ما نگاهی بیندازید.
بهترین زمان خواب برای ورزشکاران برای حداکثر کارایی
یک نمونه برنامه تمرینی متابولیک
اگر شما هم جزو کسانی هستید که در حال حاضر بیشتر تمرینات کاردیو انجام می دهید ولی قصد دارید چربی سوزی و عضله سازیتان را بالا ببرید می توانید از این برنامه تمرینی استفاده کنید.

روزهای کاردیو 3 روز در هفته
روزهای متابولیک 3 روز در هفته

برنامه تمرین متابولیک:

استراحت (15 ثانیه)

پروانه (30 ثانیه)

استراحت (15 ثانیه)

کوهنورد (45 ثانیه)

استراحت (15 ثانیه)

اسکوات با دمبل (30 ثانیه)

استراحت (15 ثانیه)

استراحت (15 ثانیه)

هیزم شکن سیم کش (45 ثانیه)

استراحت (15 ثانیه)

اسکات (45 ثانیه)

استراحت (15 ثانیه)
تمام تمرینات زوج به عنوان یک ست حساب می شود. بعد از انجام یک ست، 2 تا 5.2 دقیقه استراحت کنید. این ست ها را حداقل 3-4 بار تکرار و بین هر تمرین حداقل 15 و حداکثر 30 ثانیه استراحت کنید. در ضمن یادتان نرود که قبل از شروع تمرین حتما بدنتان را به خوبی گرم کنید.
8 تا از بهترین حرکات گرم کننده ورزشی
تمرین متابولیک چگونه به فرم دهی بدن شما کمک می کند؟
تمرین متابولیک یکی از بهترین راهها برای کاهش وزن سریع است که هم چربی سوزی شما را بالا می برد و هم به روند عضله سازی شما سرعت می بخشد. برنامه تمرین متابولیک شامل مجموعه ای از تمرینات ورزشی است که گروههای عضلانی زیادی را به کار می گیرد.

تمرین متابولیک در اصل بیشتر شبیه یک برنامه تمرینی ترکیبی است که شامل تمرینهای کاردیو و مقاومتی می شود.
بر خلاف برنامه های تمرینی رایج، تمرین متابولیک بیشتر روی تمرینات ترکیبی متمرکز است. پس شما میتوانید:

به روند عضله سازیتان سرعت بدهید.
رشد عضلاتتان را بیشتر کنید.
کالری بیشتری بسوزانید.
به طور همزمان از چندین گروه عضلانی استفاده کنید.
تولید هورمون رشد یعنی تستوسترون را در بدنتان بیشتر کنید.

چرا خیلیها تمرین متابولیک را ترجیح می دهند؟
تمرین متابولیک برای سلامت کلی بدن بسیار مفید است و همچنین باعث افزایش کالری سوزی در حین ورزش و بعد از آن هم می شود، برای همین خیلی ها آن را در برنامه ورزشی خودشان می گنجانند.
با تمرینات متابولیک می توانید بیشتر از 600 کالری بسوزانید! شما این میزان کالری را موقع تمرین و بیشتر آن را در موقع استراحت می سوزانید. به همین دلیل است که وجود سخت بودن تمرینات متابولیک، خیلی ها آن را ترجیح می دهند. البته اگر برنامه تمرینی درست و مناسبی داشته باشید، تمرینات متابولیک برایتان سخت نخواهند بود.
30 ورزش در خانه (مبتدی، متوسط پیشرفته)
مزایا و معایب تمرین مقاومتی متابولیک (MRT)
تمرین مقاومتی متابولیک فواید و مزایای زیادی دارد که ما اینجا به برخی از آنها اشاره می کنیم:

به خاطر حرکات ترکیبی زیادی که دارد، گروههای عضلانی زیادی را درگیر می کند.
تمرین با شدت بالا محسوب می شود.
کالری زیادی می سوزاند ( 600 کالری و بالاتر)
هنگام استراحت هم می توانید کالری بسوزانید.
سلامت قلب و عروق را بهبود می بخشد.
ترشح هورمون رشد (تستوسترون) را افزایش می دهد.
ترشح هورمون لیپولیز را تقویت می کند و نمایه هورمونی را بهبود می بخشد (به چربی سوزی کمک می کند).
مصرف اکسیژن بعد از ورزش را بیشتر می کند (روی عضلات به شکل مثبت و مفیدی فشار وارد می کند).
سرعت سوخت و ساز بدن را افزایش می دهد.
باعث عضله سازی و افزایش قدرت عضلات می شود.

خب، در کنار این همه مزایا و فواید تمرین متابولیک، معایبی هم وجود دارد که در ادامه به آنها اشاره می کنیم:

تمرین فوق العاده دشوار (که باعث بی انگیزگی در شروع می شود).
به انرژی و انگیزه زیادی نیاز دارد.
باعث احساس خستگی بسیار زیاد می شود (حتی ممکن است بیهوش شوید).
اگر تمرینتان سخت باشد ممکن است آسیب ببینید و مصدوم شوید.

نکاتی که باید قبل از شروع تمرینات مقاومتی متابولیک در نظر بگیرید
همانطور که گفتیم، تمرین متابولیک راهی عالی برای سوزاندن کالری بیشتر و افزایش سوخت و ساز بدن است؛ اما تمرینهای با شدت بالا به انرژی زیادی نیاز دارند و بسیار سخت هستند. به همین دلیل برای دنبال کردن تمرینات متابولیک باید به شکل کارآمد و موثری عمل کنید.
برای پیروی از تمرین متابولیک دو چیز باید داشته باشید: انرژی بسیار زیاد و انگیزه.
حتما بخوانید: بهترین زمان غذا خوردن قبل از ورزش
علاوه بر این، نکات زیر را هم باید مد نظر داشته باشید:

آهسته شروع کنید و به تدریج به جلو بروید.
اگر احساس کردید نفستان بند آمده یا می خواهید از هوش بروید حتما تمرین را متوقف کنید.
ثابت قدم باشید و تسلیم نشوید.
مدت زمان، نوع تمرینات و درجه سختی آن را با توجه به نیازهایتان تغییر بدهید.
آب زیادی بنوشید.
غذای سالم بخورید.
بعد از 1 ساعت ورزش یک وعده غذایی میل کنید.
قبل از تمرین متابولیک حداقل به مدت 5 دقیقه بدنتان را گرم کنید.

موقع انجام تمرینات متابولیک شما باید تمرینات زیادی را استراحت های کم و کوتاه انجام بدهید. این کار کم کم استقامت عضلانی شما بالا می رود، اما در ابتدا برایتان سخت است. برای همین توصیه می کنیم قبل از شروع تمرینات متابولیک حتما با یک پزشک مشورت کنید.
حتما بخوانید: بهترین تمرینات اینتروال برای مبتدی ها (و فواید)
سوالات رایج درباره تمرینات متابولیک
1- تمرینات وزنه ای رایج و تمرینات متابولیک چه تفاوتی وجود دارد؟
بین تمرینات وزنه ای معمول و تمرینات متابولیک چندین تفاوت وجود دارد. تفاوت اصلی این دو با هم این است که تمرینات کار با وزنه فقط روی یک عضله تمرکز می کنند؛ اما تمرینات عضلانی در یک زمان بیشتر از یک گروه عضلانی را درگیر می کنند.
علاوه بر این موقع کار با وزنه، شما یک ست را کامل می کنید، استراحت می کنید و بعد دوباره آن را تکرار می کنید. اما در تمرین متابولیک شما فقط چند ثانیه اجازه استراحت دارید.
2- چند بار در هفته باید تمرین متابولیک انجام بدهم؟
شما باید 3 بار در هفته تمرینات متابولیک را انجام بدهید.
3- آیا تمرین متابولیک مثل همان تمرینات Hiit (تمرین اینتروال با شدت بالا) است؟
خیر. این دو با هم متفاوتند.
4- آیا تمرینات متابولیک باعث عضله سازی می شود؟
بله. تمرینات متابولیک روند عضله سازی را سریعتر می کند.
یک ورزش عالی : آموزش ورزش تای چی برای مبتدیان (5 نکته و 10 ویدئو)
جمع بندی
تمرین متابولیک واقعا سخت است، اما اگر به نتیجه و کالری سوزی آن نگاه کنید می فهمید که ارزشش را دارد. احتمالا در شروع کار، سختی تمرینات باعث شود بخواهید تسلیم شوید؛ اما به خودتان انگیزه بدهید و متوقف نشوید. برنامه تان را طوری بچینید که تمرینات مورد علاقه تان در آن باشد. به این ترتیب با انگیزه بیشتری ادامه خواهید داد. موفق باشید.

گرفتگی و درد عضلات بعد از ورزش: علت و 5 حرکت ورزشی موثر

گرفتگی و درد عضلات بعد از ورزش: علت و 5 حرکت ورزشی موثر

احتمالا شما هم موقعی که یک جلسه تمرین سخت و شدید را پشت سر گذاشته اید احساس خستگی، درد و کشیدگی عضلات را تجربه کرده اید. این اتفاق مخصوصا برای تازه کارها یا افرادی که تازگیها شدت تمریناتشان را افزایش داده اند می افتد. وقتی تازه شروع به ورزش می کنید یا تمرینات سخت و شدید جدیدی را امتحان می کنید، عضلاتتان تحت فشار قرار می گیرند و پارگی های کوچکی در بافت عضلانی شما رخ می دهد.

گرفتگی عضلات چیست؟
گرفتگی عضلانی انقباض غیرارادی موقت اما شدید و دردناکی است که در ماهیچه های اسکلتی بدن اتفاق می افتد. گاهی اوقات این گرفتگی عضله باعث می شود می شود به طور موقت نتوانید از عضله آسیب دیده استفاده کنید. برای همین است که وقتی عضله پایتان می گیرد نمی توانید به درستی راه بروید.

چرا دچار گرفتگی عضلات می شویم؟
گرفتگی عضلات معمولاً به خاطر تجمع اسید لاکتیک هنگام تجزیه بی هوازی گلوکز اتفاق می افتد. وقتی به تمرین سخت و شدیدی مشغول می شوید که روی عضلاتتان فشار می آورد، بدنتان به یک منبع سریع و فوری انرژی نیاز پیدا می کند. در این میان عضلاتتان که در تلاش برای انجام فعالیت هستند به اکسیژن بیشتری احتیاج دارند و همین به دنبال اکسیژن بودن باعث گرفتگی عضلات می شود. البته مصرف برخی داروها و ابتلا به برخی اختلالات و بیماریها هم می تواند باعث گرفتگی عضلات شود.

آیا تجربه گرفتگی عضلات چیز خوبیست؟
اگر ورزش می کنید و حین تمریناتتان دچار گرفتگی عضلات می شوید خوب است که بدانید این گرفتگی یعنی عضلات شما سعی می کنند به تمرینات جدیدتان پاسخ بدهند و به هدف و نتیجه مورد نظر شما برسند. با اینکه گرفتگی عضلانی با درد و ناراحتی همراه است، اما این گرفتگی باعث می شود عضلاتتان خودشان را ترمیم و تقویت کنند و همین اتفاق باعث می شود در آینده عضلات قویتری داشته باشید.

چطور گرفتگی عضلات را درمان کنیم؟
بهترین روشها برای از بین بردن گرفتگی عضلات کشش ملایم، ماساژ عضلانی، استراحت و گذاشتن یخ روی عضله برای کمک به کاهش التهاب است. حمام یا دوش آب گرم هم با افزایش جریان خون در عضلات به شما کمک می کنند تا از این گرفتگی خلاص شوید.

گرفتگی عضلات چقدر طول می کشد؟
ممکن است تا 12 ساعت بعد از ورزش کردن احساس درد یا سفتی در عضلاتتان داشته باشید. این گرفتگی و ناراحتی گاهی اوقات بعد از گذشت 48 تا 72 ساعت به اوج خودش می رسد که به این حالت درد عضلانی تاخیری گفته می شود.

پس چه کار کنیم؟
کافی ست بعد از تمرین، حرکات سردکننده زیر را انجام دهید. بعد از دو هفته به احتمال زیاد مشکل گرفتگی عضله حل می شود:

 

حتما بخوانید: بهترین زمان خواب برای ورزشکاران برای حداکثر کارایی
چه زمانی برای گرفتگی عضلانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟
معمولا گرفتگی های عضلانی خودبخود برطرف می شوند و به ندرت پیش می آید که نیازی به مراجعه پزشک داشته باشید. با این حال در صورتی که دچار علائم زیر شدید باید به پزشک مراجعه کنید:

اگر گرفتگی عضلات باعث درد و ناراحتی شدید شود.
اگر گرفتگی عضلات با تورم پا، قرمزی یا تغییرات پوستی همراه است.
اگر دچار ضعف عضلانی شده اید.
اگر اکثر اوقات دچار گرفتگی عضلات می شوید.
اگر با استراحت و مراقبت از خود بهبود پیدا نکردید.
اگر این گرفتگی عضلات دلیل مشخص و واضحی مثل ورزش کردن ندارد.